çocuk | bildirgec.org

doğunun en doğusunda bir şehir ve o şehirin kenarda kalan mahallelerinden birinde bir taş yığını üerinde çocuklar oturmuş ne oynayacaklarına karar veriyorlar, biri teklif sunuyor:

hadi savaş oynayalım sen düşman ol ben terörist...

evet şimdi 5 dakika kadar düşünelim ve cevap verelim sorulara:
1: bir çocuk oyun olarak neden savaş oyununu seçer?
2: bir çocuğun hemde 6-7 yaşlarında bir çocuğun hafızasında neden terörist kelimesi bulunur?
3: bence en vahimi; bir çocuk bir oyunda bile olsa neden terörist olmak ister???
4: kan döken, kadın çocuk demeden öldüren insanlık dışı bir varlığa özenti neden? neden?neden?
5: bizler çocuklarımızı neden insan sevgisiyle yetiştirmiyoruz?
6: "neden senin deden bu vatan için şehit oldu" cümlesini neden unuttukta çocuklarımız terörist olmaya özenir oldu?
bu özenti niye. bu saçmalık neden???
benim aklım bu mantığı anlayamıyor... bir çocuğu terörist olmayı özendiren nedir? bana biri anlatsın lütfen...

Dünyada tek 23 nisan çocuk bayramı olan bizim ülke bununla gurur duyulmalı...

Atatürkün bize ve çocuklarımıza arağan etmiş olduğu bu bayramı bütün dünya kabullenmiş ve kutlamaktadırlar.

M.E.B bugün için tpmış olduğu site
Atartürkün büyük bir önder olduğu buradan belli değilmidir sizce bence belli birçok ülkede çocukların öldürüldüğü ve işgençe gördüğünü düşünürsek...

Atamın asil davranışından dolayı birkez daha teşekkürler

Yaratıcı bir emzik çalışması.

hangi çocuk bu oyuncaklarla oynamak ister ki? çocuğun psikolojisi bozulur bu oyuncaklarla.

Hayatta engel nedir?
Ya engelli olan siz olsaydınız?
Ya da çocuğunuz...
Eşiniz... Anneniz, babanız...
Neler hissederdiniz?
Belki de öyle bilemiyorum.

Ama bir reklama tıklayarak girdiğim bu sitede yer alan engelsiz kitapların dikkate değer olduğunuz düşünüyorum.
En azından farklı birbakış açısı yaşatabilecek olan Engelsiz kitaplar'daki tüm masal kahramanları engellilerden oluşuyor.

Kimbilir belki de engelli birisine böyle bir kitap hediye edebilirsiniz.
Engelsiz kitap sitesine buradan, masal örneğine buradan, kitaplar hakkında söylenenler için buraya, kitapları görmek için buraya bakabilirsiniz.

Bir küçük kar tanesiydi, bulutların arasında, özgürdü, her gün açıp kapattığı gözünün önünde serilip giden bir yaşamın içindeydi sadece... Nerede olduğunun, nasıl olduğunun önemi yoktu... Özgürlüğün, kar olup yağmanın ne olduğunu bilmeden yaşıyordu... Henüz düşmemişti toprağa, kokusunu bilmiyordu... Soğuk bir mevsimin parçasıydı, çimenlere düşmeyi düşünemezdi bile, görmemişti ki hiç, yaz nedir, sıcakta terlemek,baharda papatyalar arasına konmak nedir, anlayamazdı, düşleyemezdi bile... Yeryüzü onun için uzaktı, çok uzak, sadece bakıyordu, bakmanın anlamını düşünmeden seyrediyordu dünyayı... Koşuşturan insanlar, uçurtmasını savuran bir çocuk, evlerinin beyaz ışıkları içinde kararan yüzler... Hepsini yukarıdan izlemek hoşuna
gidiyordu.Dokunmadan yaşamak, seyretmek, onun için en güzeliydi... En çok sevdiği de, güneşin doğuşunu bulutların arkasından gülümseyerek, sıcaklığını hissetmeden ışıltısını görebilmekti... Ne kadar doğasına ters de olsa, güneşi seviyordu, ayrı bir aşktı onun için ışığında kaybolmak, kızıllığında kendini bulmak, kaybedeceğini bile bile güneşe karşı bir kumar oynamak istiyordu sanki... Bulutların arasında, milyonlarca kar tanesinden sadece biriydi, küçücüktü, aralarında kayboluyordu, kimse farketmemişti güzelliğini...Beyaz bir yüreği vardı, yüzüne yansıtmıştı rengini... Zaten başka renk de tanımamıştı, bir kendi beyaz saf rengi, bir de güneşin kırmızısı...

Soğuk bir kış günüydü, rüzgar titretiyordu bulutları, aşağıya baktı, sokaklarda insanlar üşüyordu, hepsi de bir an önce evine ya da sıcak bir ortama gitmek için acele ediyor, şapkaları , atkıları rüzgarda savruluyordu... Güneş saklanmıştı bir kara bulutun arkasına, baktı, baktı, göremedi... Soğuğu içinde hissetti, daha bir sertleşti yüreği...

İmaja alt metin