ağlamak | bildirgec.org

haberde çok detyalı olmasa da artık soğan doğrarken gözlerin yaşarmayacağına dair bilgiler veriyor. soğanın içinde gözyaşına sebep olan bir gen olduğunun tespitinin ardından çalışmalar devam etmiş. yeni zelanda ve japon bilim insanları bunun bir enzim tarafından meydana getirlidiğini saptamışlar. soğana yapılacak gen aktarımı sayesinde gözyaşına sebep olan enzim aktivitesini kaybediyor. böylelikle doğranan soğanlar gözleri yaşartmıyor. yeni tip soğanlar 10 yıl içinde piyasaya çıkacakmış.

yemek yerken ağlıyorlar ve bunu internette yayınlıyorlar. buyur burdan yak!
bir şey anladıysam arap olayım...

Kaç zamandır sersem gibiyim. Üstüne bir de, "artık yaşım kemale erdi nasılsa duygulanmam." diye düşünerek bu filme gitmiş bulundum.

Babam ve oğlum aslında tam bir arabesk film.. İzleyenin duygularına göndermeler yapılıyor. Hani bir dönem yasemin'in penceresinden programında Yasemin hanım, ünlüleri konuk edip, onların geçmişte yaşadıkları acıları anlatıp ağlatıyordu ya; işte aynı bu programdaki gibi ağlatmaya yönelik sahneler çekilmiş. Eliniz mahkum, ağlayacaksınız! olmadı dolu gözler de kabulumüzdür.

Konu "baba" olunca soğukkanlı yaklaştım olaya.. Küçük yaşta babasını kaybetmiş ve uzun yıllar babası olan çocuklara ölesiye özenmiş bir yetişkin olarak, filmde benim sessiz hıçkırıklarla ağlamam kadar normal bir şey yoktu. Tek sorun filmin amacının da ağlatmak olduğunu bilmemdi. Bunu bile bile avlandım ve ağladım. gece boyunca çocukluğuma, çocukluğumun geçtiği yerlere ve elbette babama dair onlarca rüya gördüm. Sabah uyandığımda da sanki babam henüz vefat etmiş gibi içim acıyla doldu ve yine ağladım. Kısacası bu film bana hiç iyi gelmedi. Benim gibi içinizde derin bir yaranız varsa, kesinlikle bu filmi izlemeyin. Benden söylemesi...