aşık | bildirgec.org

insanlar bir tuhaf. boş bulduğu yere yazı yazmayı ne kadar seviyor bazıları. boş insanlar. efendim bir süre önce bir siteme, mesaj atmak isteyenlere kolaylık olsun diye bir mailform ekledim. bazen çok profesyonel firmaların/kişilerin web sitelerinde mailform yerine e-posta adreslerinin yazıldığını görür yaptıklarına bir anlam veremezdim. şimdi onları anlıyorum. bir ara pilliden de istemiştim. "ne o öyle e-posta adresi yazıp bırakmak pilli?" demiştim. "iki satır mailform koysan olmaz mı?" demiştim. cahilliğime verin. nerden bileyim memlekette bu kadar çok salak, boş, gereksiz, uyuz, vakit alıcı, sinir bozucu, can sıkmaya meraklı insan olacağını.

Sakın açma çiçeğim olduğun gibi kal
Eğer açarsan senide koparırlar dalından
Koparılıp atılırsın, sokaklara, diyarlara
Açma çiçeğim açtığına bin pişman olursun.

Ağlarsın, kurursun atılır isyan edersin
Her geçen gün güzelleşir daha fazla göz dikilir sana
Gece karanlıklarda yalınız görmez seni!
Sakın açma çiçeğim bu tomurcuk halinle daha güzelsin.

Aşıklar koparıp seni eline alır
Farkına varmazsın seni alet ederler aşklarına
Her gün sana güümseyerek yaklaşırlar, bitince işleri atarlar
Açma çiçek kuru dalında daha güzelsin.

Şiirler yazıyorum günlük, bir tek benim sevdiğim. Hayaller kurar oldum; başrol oyuncusu yanımda otururken, ona, "keşke gerçek olsaydı" diyemediğim. Elleri çok güzel; tutabilsem de, sıkıca kavrayıp, "hiç bırakmayacağım" diyemediğim.

Günlük; ben aşık oldum. Hem de yeni değil. İki senedir aşığım aynı kıza. Günlük; ben, arkadaşıma aşık oldum! Sürekli, yan yana, göz gözeyiz, ama onun gözleri benimkiler gibi bakmıyor be günlük. Farkında bile olmadan, bana büyük acılar çektiriyor.

Çoğu arkadaşım, durumdan haberdar. "Söyle, rahatlarsın" diyorlar, günlük. Sırf benim içimde kalmayacak diye, o çok güvendiği arkadaşının, kendisine hep yalan söylediğini, nasıl anlatırım ona? "Neden", diye sormaz mı bana; "Neden, daha önce söylemedin". Ne cevap verebilirim ki? "Senin beni sevmediğini düşündüm" desem; "peki, niye şimdi"...

Hummalı iş hayatım yüzünden (hehe) bir süre yazamadığımın farkına varıp geçtim klavyenin başına.Havanın güzelliğinden midir,aşktan mıdır bilinmez işimde tuhaf bir mutluluk var bir kaç gündür.Sanki dağların altındaydım,denizaltında yaşıyordum yada patlamak üzere olan bir volkanın içindeydim de dağları attım üzerimden,birdenbire su yüzüne çıktım yada ilk pof sesiyle püskürtüldüm dünyaya yeniden.evet işte aynen böyle hissediyorum.Yeniden doğuş gibi...Şanslıyım galiba.

Şu an Çilekeş dinliyorum ama bakmayın siz isminin Çilekeş olduğuna hakikaten sağlam bir gruptur dinlemeyenlere ısrarla tavsiye ederim.Çayım var masamda ,sigaramda yanıyor,gerçi yazı yazarken onu biraz ihmal ediyorum ama olsun bana darılmayan hem de param olduğu müddetçe benle kalacağını bildiğim bir dosttur kendisi.(Bırakamadım)