bir arkadaşım aradı geçenlerde taaaa liseden ,sana ihtiyacım var dedi düşünmedim bile anında yanındaydım.Kocasının aldattığını düşündüğünü son 1 yıldır fazlasıyla bilgisayarına bağlandığını orada ne haltlar karıştırdığını bilmek istiyordu.
Bilmek istiyordu çünkü kendisine ispatlı delilli boşanma sebebi arıyordu yada beni ona inandırdı.
Aldatmak yıllardır yazılır çizilir. Kim neden aldatır, aldatmak için ortada sebepler mi oluşması gerekir, yoksa insanın içinde olan birşey midir. Amerika'da yapılan ve bir dergide yayımlanan biraraştırmada bunu başka bir nedeni olduğuna yer verilmiş.
Ayrıca aldatmanın ne olduğunu nasıl hissedildiğini deinceleyebilirsiniz.
Aslında araştırma neden sorusuna çok takılmamış, daha çok aldatmanın genlerle alakası bulunduğunu ispatlamaya çalışmış. Bu konuda daha ayrıntlıl bilgi almak isteyenler içn ise bir siteden bilgi alabilirler
Seni öyle anlıyorum ki, böylesine anlamak, korkutuyor beni….Sanki yaşamım yaşamını, ya da yaşamın yaşamımı takip ediyor gibi…Ürkütücü bu…Çıkmıyoruz hayatlarımızdan, hem çıkmak istiyoruz, hem içinde kalmak…Hem takip/kontrol -adına ne dersen de- için, hem muhtacız,anlatmaya, anlaşılmaya,bazen sadece dinlenmeye…Yorumsuz…Kader kesişmiş ya bi kere…OKumuz da akımız da benzer çünkü…
Felaket bir korku!…Kaderim yalnızlık mı olacak, onca kalabalıkta…Sevgililer, sevilemeyen ; şeref fukarası mı oluyor ruhum, SAPKINLAŞIYOR MU KENDİNE?…
Uzun zaman oldu uyumayalı. Başımın ağrısı içtiğim biradan mı uykusuzluğumdan mı bilmiyorum. Bilmek de istemiyorum. bazen nefret ediyorum hayattan, kendimden, onlardan, bunlardan, şunlardan… bazen düşünüyorum sonra düşünmek bile istemiyorum. Hala lise yıllarında gençliğin baharında bir delikanlı sanıyorum kendimi. Yalnızlık buhranları, büyüklük sanrıları, aşağılık kompleksleri falan filan. Kurtulmak istiyorum belki de kurtulmanın yolunu bilmiyorum yada korkuyor muyum ne. Her neyse sonuçta kader deyip geçiyorum da kader_nereye kadar_? Acaba hiç mi güzel günün olmadı sorusuna uzun uzun düşündükten sonra cevap bile veremiyorum anlayacağın. Bilmiyorum daha kaç gün geçer böyle seviyormuş gibi yapmalarla, gülüyormuş gibi aldatmalarla, mutluymuş gibi kandırmacalar la. Ölüm nerde bilinmez ki. Merak etmiyorum da değil doğrusu.
Bir tek seni sevdiğim doğruydu... Ve bu doğru yüzünden hayatım yalana battı... Sen beni dışladığından beri beni sevenlere bir hayalet hediye ettin... Tepeden tırnağa aşka,tepeden tırnağa özleme batmış bir hayalet... Kimisi senin beni beklettiğin kapıda beni bekledi.Seni beklemekten yorulur, onunla birlikte çekip giderim diye buralardan... Ve ben en çok onların sevgisine inandım.En çok onlara derinden üzüldüm. Ve hep merak ettim, karşılıksız ve onca yıl bir hayaleti nasıl böylesine sevebildiler diye... Dünyanın iyi bir yer olduğuna ve yaşamak için çok sebep bulunduğuna, bu insanların bir hayalete duydukları o akıl almaz, o sonsuz sevgileri yüzünden bir kez daha inandım... Seni unutmak için başladığı her aşkı yine seninle aladatan bir hayalete... Seninle kendini, bütün düşlerini, çocukluğunu, yaşadığı bütün acıları aldatan bir hayalete... Bir tek sana duyduğu sevgisi doğru olan, bu yüzden bütün hayatı bir yalan olan hayalete...
bildirgec.org içeriği kullanıcıları tarafından üretilen kolektif bir blogdur.
