david lynch | bildirgec.org

Sinema
tarihinde izlenilmesi gereken muhteşem filmler vardır ama ben sizin izlemeniz gereken bir kaç film yazacağım size.Tabii bu filmleri izleyip izlememe olanağı tamamen sizin elinizde.Ama eğer
sinema
yla ilgilenmeye yeni başladıysanız ve

sinema
tarihinden yüzeyselde olsa bir kaç film bilmek ve bu filmleri izlemek istiyorsanız işte önereceğim filmler:
1-)
OTOMATİK PORTAKAL
:Stanley Kubrick 'in ve bugüne kadar izlediğim filmlerin arasında bana göre en iyisi.Zaten dahi bir yönetmenden de bu kadar dahice filmler beklenirdi.Film de ki baş karakterin ilk başlarda hırsız,tecavüzcü,çete lideri ve hatta katil olduğunu görüyoruz fakat zamanla karakterimiz(alex) kahraman haline geliyor ki aynı zaman da filmin müziklerine de dikkat etmezi öneririm.
2-)

kısa bir süre önce bildirgeç'e inland empire adlı yapımıyla konuk olan David Lynch hakkında :

1946 yılında Amerika'da doğan Lynch aslen ünlü bir ressam ve (her ne kadar kullanmasada) bir mobilya tasarımcısıdır.Pennsylvania Güzel Sanatlar Akademisi ve American Film Ensitütüsünde öğrenim gördükten sonra beyaz perdeye siyah-beyaz çektiği Eraserhead (1977) ile hünerini yansıttı.aslında bu ilk filmi değildi.Eraserhead'den önce aşağıdaki eserlere imzasını atmıştır.

• Six Figures Getting Sick (1966)
• The Alphabet (1968)
• The Grandmother (1970)
• The Amputee (1974)
  Eraserhead'den sonra yükselişini sürdüren yönetmen
• The Elephant Man (1980)
• Dune (1984) ve
• Blue Velvet (1986)
  çalışmalarıyla sinema dünyasında kendisini kabul ettirdi.Fakat durmaya niyeti olmayan Lynch, 1997 tarihli yapımı Lost Highway ve 2001 tarihli yapımı Mulholland Dr. ile kariyerinin doruk noktalarından birisine ulaştı.
  
  
  lost highway
  
  
  
  mulholland dr.
  
  birçok insan(tıpkı benim gibi) onu bu son iki yapıtıyla tanıdı ve beğendi.Andrei Tarkovsky'nin şiirsel anlatımını ve Michael Haneke'nin gerçeklik arayışını aynı potada eritmeyi başaran yönetmen

filmlerinde kısık sesli gürültü, karanlık ve çürümüş şeylerle dolu mekanlar, bozulmuş karakterler, polarize edilmiş bir dünya (melekler, şeytan, Meryem Ana heykelleri, fahişeler), etrafta çürümüş ceset ya da kafa tasları

kullanmasıyla rahatsız edici ve cesur bir anlatım biçimini kullanmaktadır....
yönetmenin diğer çalışmaları kronolojik sıralamayla aşağıdaki gibidir:

• Inland Empire (2006)
• The Short Films of David Lynch (2002)
• Rabbits (2002)
• Does That Hurt You? (2002)
• Darkend Room (2002)
• Mulholland Dr. (2001)
• Straight Story, The (1999)
• The Straight Story (1999)
• Lost Highway (1997)
• Lumière et compagnie (1995)
• Twin Peaks: Fire Walk with Me (1992)
• Wild at Heart (1990)
• Blue Velvet (1986)
• Dune (1984)
• Elephant Man, The (1980)
• Eraserhead (1977)
• Amputee, The (1974)
• Grandmother, The (1970)
• Alphabet, The (1968)
• Six Figures Getting Sick (1966)
  ünlü yönetmen hakkında kaynaklar: imdb - wiki(tr) - wiki(en) - film.gen.tr - sinemafanatik - beyazperde - bildirgec - hafif - ekşisözlük - daha fazlası için
  bu arada yönetmenin Lost Highway'i üzerine S.Zizek'in yapmış olduğu ve kitaplaştırdığı çalışmasına buradan ulaşabilirsiniz.
  son bi tavsiye : sinema dünyasının görüp görebileceği en iyi yönetmenler sıralamasında ilk 10 içerisinde daima varolacağını düşündüğüm Lynch'in eserlerinden kendinizi mahrum etmeyin,çok şey kaybedersiniz ;)

kendine has tarzıyla büyük hayran kitlesi yaratan, gerek potansiyel sinema seyircileri gerek sinefiller tarafından sevilen,sayılan yönetmen david lynch'in son filmi inland empire ilk kez 63. venedik film festivali'nde gösterildi. hayranlar ve sinemaseverler tarafından büyük merakla beklenen filmde lynch sarışınılaura dern ve jeremy irons rol alıyor.

David Lynch'in PS2 için çektiği reklamlar. Çektiği diğer reklamlar için ise şurası. (yeni olay değil biliyorum ama rastgeldim, aramalarda da bulamadım...)

Oyun dünyasıyla ufaktan bile bir ilginiz varsa muhtemelen Silent Hill adını duymuşsunuzdur. Alone in the Dark gibi bir efsanenin açtığı yoldan ilerleyen ve onun özüne en çok sadık kalan oyun olmasına rağmen kendi başına ayrı bir oyun türü yarattığı da söylenebilir. İnsanlar genellikle Silent Hill'i ilk gördüklerinde akıllarına Alone in the Dark değil de, ondan daha popüler olan Resident Evil gelir. Resident Evil'in da kendi başına orjinal bi yapısı olmasına rağmen o da Alone in the Dark'ın son versiyonları gibi daha sığ bir formüle bağlı kalarak oyuncuyu korkutma çabasındadır. Ama iş Silent Hill'e geldiğinde olayın daha önce farkedilmeyen bir yönü görülür. İnsanların korkularının temelindeki psikolojik nedenleri su yüzüne çıkarmak ve bunu yaparken son derece ilginç bir anlatım tarzı kullanmak ancak Silent Hill adı altında yapılabilecek bir şeydir. (Gerçi yakın zamanda çıkan Fatal Frame ve Resident Evil'ın en son çıkacak oyunu da aynı yoldan ilerlemeye çalışıyor.) En sonuncusu ile seriyi dörtleyen (Silent Hill 4: The Room) Silent Hill'ın adı duyulduğunda ikinci sınıf bir Hollywood korku filminin adını çağrıştırır nedense. Ama bu klişe diye adlandırılabilecek adın altında oyuncuyu garip bir şekilde bağlayan bir oyun gizlidir. Tam anlamıyla açıklanmadan biten senaryosu, her oyunda geçen ve senaryodan bağımsız bir şekilde insanlığın en temel soruları olan Tanrı'nın varlığı, dinlerin insan soyu üzerindeki etkileri, ruh ve et arasındaki çatışma gibi soyut olguları "David Lynch"vari bir anlatım tarzı ile oyuncuya aksettiren yapısı onu sırf bildiğiniz bir bilgisayar oyuncusu için değil, bir senaryo yazarı, bir film yapımcısı için de eşi bulunmaz bir kaynak olarak kılar. Lynch'in filmlerine özgü olan soyut düşünce ve olguları somut biçimler halinde gösterme takıntısı Silent Hill'de görülmektedir. Senaryonun protagonistinin oyunun bölümleri içinde dolanırken karşısına çıkan düşmanlar genellikle protagonistin kendi iç korkularının şekil almış halidir (Gerçi Silent Hill 4: The Room'da biraz daha ilginç bir yol izleyerek protagonistin korkularını contagonistin korkuları ve hazları ile birleştirmeye çalışmışlar). Böylece son derece basit diyaloglar ve notlar üzerine kurulan senaryo açılımı bu tip anlatım teknikleri sayesinde zenginleştirilmiştir. Basit ve anlaşılması kolay diyaloglar ve oyuncuyu tabiri yerinde ise aklından değil kalbinden vuran anlatım teknikleri oyunu son derece pürüzsüz ve virütik hale getirmektedir. Oyunun arayüzündeki görülen sadelik ilk başta oyuna üzerinde pek uğraşılmamış havası verse de oyuna başladıktan sonra görülen grafiklerin ve efektlerin teknik açıdan üstünlüğü ve yerinde kullanılışı arayüzdeki sadeliğin kasıtlı yapıldığı havasını uyandırmaktadır. Asıl amaç oyuncunun arayüzde takılmasını önleyip bir an önce oyuna geçmesini sağlamaktır. Çünkü oyuncunun kafasında yer etmesi istenen imajlar arayüzde değil oyunun içindedir. Silent Hill seri olarak çok akıllıca tasarlanmış mekanları içermektedir. Oyunda her yeni girdiğiniz mekanın tıpkı Lynch'in filmlerinde olduğu gibi senaryoya çok büyük etkisi vardır. Blue Velvet'teki odanın yan taraftaki mutfaktan sert renk farklılığı ile ayrılmış olmasının odanın sahibinin oda içinde hapsolduğu hissini vermesi gibi kasıtlı teknikler Silent Hill'de de başka şekillerde görülmektedir. Ayrıca Lynch'in kolay kolay başaramadığı bir işi Silent Hill rahatlıkla yapabilmektedir: Büyük kitlelere ulaşım. Lynch'in filmleri anlatım tarzlarındaki orjinallikten ötürü büyük kitlelere penetrasyonda başarısız olmaktadır. Ama Silent Hill son derece benzer bir anlatım tarzını kullanarak büyük satış rakamlarına ulaşmaktadır. Bu farkın nedeni ikisinin farklı medyalarda olmaları mı yoksa Lynch'in anlatım tarzının saf korku filmlerine daha mı uygun olması? Yoksa Hollywood formatı ile bulanmış beyinlerimize Japonların farklı anlayış ve anlatım tarzları mı ilginç geliyor acaba?