yeni ve birbirinden salak gelişmeler olunca yine yazmaya karar verdim. hatırlanırsa ilk bölümde kız arkadaşımın beni ne kadar mantıklı bir sebeple terkettiğini anlatmıştım. Bir arkadaşın tavsiyesi (yagmurbaz) üzerine bir konuşayım dedim gerçekten bu neyin gururuydu, hem de ortada hiçbir şey yokken. telefonda konuştuk uzun çabalardan sonra, kendisi bana eski sevgilimin yanına gitmeme kızmadığını, benim hep mutlu olmamı istediğini, onu unutamadığımı bildiği için bunu normal karşıladığını, benim için hep dua ettiğini !!! ama bir anda yeni bir kız arkadaş bulmama dayanamadığını söyledi. Ona bir saat kadar öyle bir şey olmadığını, bir anlık kızgınlıkla başka biri olduğunu söylediğimi anlatmaya çalıştım ama anlayamadığım bir sebepten dolayı bunu kabul etmedi. lafı döndürüp durdu, bu kadar çabuk yeni birini nasıl bulursun, bunu nasıl yaparsın diye. ya devreleri yakmaya ilerliyorum gene, bir nasıl bir takıntı. yok birini bulmadım, sende aynı şeyi söyledin, ben sadece öylesine söyledim diyorum, o hala aynı nakarat, buyur ara diyorum o arkadaşın numarası şu, için rahat etsin, sen onla anlaşmışsındır diyor bu kez. sizi yüz yüze görüştüreyim diyorum, yok olmaz buna dayanamam diyor, ya neye dayanamayacaksın, beni suçladığın şeyin gerçek olmamasına mı diyorum, duruyor, nasıl bunu bu kadar çabuk yapabildin diyor hala. !!! devreleri yakmama az kaldı. sbaskentli, sanırım dediğini yapacağım yeni birini arayacağım, garip sorgulamalar yapmayan. yoksa olay ben bu salaklığa nasıl tahammül etmişime gidecek hiç çekilmeyecek.
Not: çevreye verdiğimiz rahatsızlıktan dolayı özür dileriz. ama olay neticelendi sanırım. ben her ne kadar devreleri yakmaya bu kadar yaklaşsamda. kızların takıntılarıyla mücadele etmek gerçekten zor, yok zor değil imkansız.
