ne de çabuk geçiyor günler. ve fakat hayat bir o kadar ite-kaka ilerliyor. saçlarıma düşen beyazların sayısı bu aralar epey arttı. 25 yaşında bu kadar stres sahibi olmak kötü. işi bırakıp şirket kurarken bu kadar sıkıntı çekeceğimi hesap etmemiştim açıkçası.
özellikle son bir iki hafta çok hızlı geçiyor. ortaktan teoride ayrıldım, kağıt işlemleri kaldı. ev arkadaşlarım pek uğramadığımdan onlara da nota gönderdim ve evden ayrılıyorum. yaklaşık bir haftadır ev arıyorum. ve bugünkü o yoğun sıcakta 3 saat gezdim ev aramak için. sanırım başıma güneş geçti, çünkü sinüzit'im olduğunu öğrendiğim 14 yaşımdan beri ilk defa bu kadar ağrıyor başım. ve işin kötü yanı, ağrı kesici bile kâr etmiyor. burnu kanar ya insanların başına güneş geçince ve rahatlarlar; ben de burnumu kendim kanatmayı düşündüm yumruk atarak. ağrı beyne vurdu herhalde deyip "smiley" koyuyorum ahan da buraya buyrun: :)