murathan mungan | bildirgec.org

Türk Edebiyatı’nın önemli isimlerinden Elif Şafak’ın beklenen resmi internet sitesi sonunda açıldı. Çok şık, renkli ve kullanışlı görünen internet sitesinin alt kısmında İstanbul, Boston, Amsterdam şehirlerinin silüetleri yer alıyor. Üstelik sitede gezinilen saate göre görüntüler güncelleniyor. Gece gezerseniz lacivert gökyüzüne dolunay eşlik ederken, gündüz saatlerinde şehir silüetleri de saate ayak uyduruyor.

Üç kentin de Elif Şafak ve romanları için önemleri büyük. Yazar, derinlikli romanlarını ya bu şehirlerde yazdı ya da bu kentlerden etkilenerek eserlerini oluşturdu. Sitede bir yıldız kayıyor, Boston, Amsterdam’a; Amsterdam, İstanbul’a dönüşüyor. Şafak’ın diliyle “şehirler içre (içinde) şehirler”…

Ünlülerin çevre ile ilgili görüşlerini, merak ediyorsanız buradaki videolardan bu konuda neler söylediklerini izleyebilirsiniz.

bazı yazarlar illa dost ederler kendilerini. sırdaş. arkadaş hatta. sürüklerler peşlerinden. bir iz gibi. işaret. içtikçe susarsınız. kana kana içmek yoktur sözlüklerinde.

oturup konuşasınız, gizlerinizi açasınız gelir onlara. çok değildir sayıları sizin için. çoğalmazlar zira. her cümleleri. her sözcükleri. harfleri.
kitaplarından kitaplarına koşmak istersiniz. işaretler toplarsınız satır aralarından.
paranın cinlerini okumak benim için tam da böyle bir deneyim oldu. murathan mungan. satır satır. sözcük sözcük murathan mungan. kana kana içmek, bitirememek üzerine..

insanı ne büyütür? edebiyat, biraz sinema, iyi müzik az biraz da...tabii bir de bu büyüme listesine "acı"yı eklemek gerek...

murathan mungan'ın seçkisi "büyümenin türkçe tarihi"nden bahsetmenin tam sırası..

Refik Halit Karay, Ömer Seyfettin, Sait Faik, Sabahattin Ali, İlhan Tarus, Orhan Kemal, Cihat Burak, Vüs'at O. Bener, Oğuz Atay, Osman Şahin'in öyküleri hakkında Füsun Akatlı, Selim İleri, Fatih Özgüven, Cemil Kavukçu, Ayfer Tunç, Hasan Ali Toptaş, Sırma Köksal, Sema Kaygusuz, Faruk Duman, Necati Güngör, Jaklin Çelik ve Nurdan Gürbilek yazmışlar.

AŞK Bir Fırsattır Murathan Mungan'dan herkesin bakıp da göremedikleri üzerine ilginç bir yazı..

Ya biz binde bir karşımıza çıkan dostluk, arkadaşlık, sevgililik fırsatlarını ne yapıyoruz? Aksam üstünün bir saatinde yorgun gövdemizi yaslayıp mırıl mırıl konuşabileceğimiz, omuzumuza dolanan bir kolun, başımızı yaslayabileceğimiz bir omuzun, belimizi kavrayan bir elin, uzun yollara dayanıklı aşkların sahibi karşımıza çıktığında tanıyabiliyor muyuz onu, değerini biliyor, biricikliğini, benzersizliğini anlayabiliyor muyuz?

Yoksa hayati sonsuz,fırsatları sayısız sanıp kendimizi hep ileride bir gün karşılaşacağımızı sandığımız bir başkasına, bir yenisine ertelerken hayat yanımızdan geçip gidiyor mu?