nefret | bildirgec.org

Ve nihayet LeBron James beklenen en önemli kararını açıkladı.. '' Cleveland ' ı bırakıp basketbola Miami ' de devam edeceğim.''
Bu sözlerin ardından her iki şehirde de kutlama ve lanetleme gösterileri aldı başını gitti... Benim de bu yazıyı yazma sorumluluğum ve zorunluluğum doğdu...
Herşeyden önce bilinmeliki LeBron profesyonel bir NBA oyuncusu... Alacağı karar her ne olursa olsun , ne onu hain ilan etmeyi , ne de kahraman ilan etmeyi gerektirmez... Clevelandlıları bir yere kadar anlayabiliyorum. Ama dikkat edin sadece bir yere kadar anlayabildiğimi söyledim.. Çünkü bütün ayrılıklar acıtır , can yakar... Sanırım bu kadarını herkes kabul edecektir...

Cleveland takım sahibi Dan Gilbert in yazdığı lanet okumalarla dolu ve LeBron 'u hain ilan edercesine ithamlarla yüklü o mektubunu görünce benim de sabrım taştı... İfadeleri masumiyetin kalp kırıklığının çok ötesinde hedef gösterirceydi...
Bir de üstüne televizyonda ve internette izlediğim LeBron forması ve kuklası yakma görüntülerini eklerseniz LeBron avukatlığına neden soyunduğumu anlarsınız sanırım... Onun yapmasını beklediğimiz açıklamasını bekletmesi , imalarını sakıııız gibi uzatması profesyonelliğine yakışıyormuydu diyecek olursanız , tabiki hayır derim...

Ama adı her ne kadar o şehirli anıla gelse bile , bir takımı geride bırakmanın böylesi linç etmeye karşılık gelecek nefret dolu tepkileri hak etmediğine inanıyorum...
Miami ' deki karşı tepkiler ise bir kurtarıcının gökten indirilmesine karşılık gelecek o sevgi gösterileri kabul edilebilir standartlar içindeydi...Şampiyonluk kutlamalarını andıran seviç gösterileri biraz abartılı kaçsa da sabahlara kadar süren bu mutluluk tablolarını geçmişine sünger çekmek isteyen Miami için makul sayabiliriz...
Son söz olarak , her ayrılığın acı verdiğini , aşkın can yaktığını , ama her başlangıcın da başarı getiremeyeceğini hatırlatarak sözlerimi bitiriyorum... Fırat ÖÇAL

Karsisindakinde görür yanlis aklinca,
kendini insan yanlissiz hatasiz sayinca,
yanlissiz hatasiz tek bilen o olur anca,
hata yanilma insanlar icindir be gonca..

ici disi fesat kin dolmustur bakinca,
O, hala arar yanlis kudurmus koyunca,
sebep kendindedir soylu soyunca,
yanlis yanilgi insanlar icindir be gonca..

Insan bir elbise gravatla adam olunca,
bakmaz ki icine disini görür bu anca,
böylece kendini oldum sanir aklinca,
herkes yanlis hata yapar be gonca..

Ortada sevgi saygi merhamet olunca,
bilirmis gibi bunlari yapar dilin de koskoca,
hele sen onu bir görüver yalniz kalinca,
yanlis hata dedikodu sendedir be gonca..

onu sevmek için sadece bir oyunsever olmak yetmez. sadece oynamadığınız zamanlarda sevdiğinizi hissedecek, oyuna başladığınızda ise heyecan, korku, sevinç, nefret, göz yaşı ve mutluluk duygularını aynı anda yaşayacağınız bir savaş alanında olacağınız için tam olarak ne hissettiğinizi anlamayacaksınız. her seferinde bir daha oynamayacağınıza dair yemin edip bir sonraki akşam heyecanla oyunun başına geçen yine siz olacaksınız. oyundaki tek amacınızın altın toplamak olduğunu zannedecek ama zamanla harika bir fizik simülatörünün içinde olduğunuzu farkedeceksiniz. yaptıklarınıza siz bile inanamayacaksınız. acemiler için zor, ustalar için çok daha zor olan bu oyunu mutlaka deneyin...
adı: n
yapımcı: Metanet Software
ekran görüntüleri
ücretsiz bilgisayarınıza indirin

diye düşünenler olabilir. david ve golia adlı iki kafadarın tasarladığı bu oyunda elinizdeki 40 tane taşı bir dakika içinde bir çitin arkasından görünen erkek kafalarına fırlatıyorsunuz.

Uzun zaman oldu uyumayalı. Başımın ağrısı içtiğim biradan mı uykusuzluğumdan mı bilmiyorum. Bilmek de istemiyorum. bazen nefret ediyorum hayattan, kendimden, onlardan, bunlardan, şunlardan… bazen düşünüyorum sonra düşünmek bile istemiyorum. Hala lise yıllarında gençliğin baharında bir delikanlı sanıyorum kendimi. Yalnızlık buhranları, büyüklük sanrıları, aşağılık kompleksleri falan filan. Kurtulmak istiyorum belki de kurtulmanın yolunu bilmiyorum yada korkuyor muyum ne. Her neyse sonuçta kader deyip geçiyorum da kader_nereye kadar_? Acaba hiç mi güzel günün olmadı sorusuna uzun uzun düşündükten sonra cevap bile veremiyorum anlayacağın. Bilmiyorum daha kaç gün geçer böyle seviyormuş gibi yapmalarla, gülüyormuş gibi aldatmalarla, mutluymuş gibi kandırmacalar la. Ölüm nerde bilinmez ki. Merak etmiyorum da değil doğrusu.