nişan | bildirgec.org

merhaba günlük,

uzun zaman oldu, bilmem hatırlar mısın beni? @impala ben, ufak duyguların yazarı hani. hani saçları kısa olan, hani tenhalarda saklanmayı seven... afacan bir çocuk gibi hissedip, büyüklerden biraz da korkan. evet, o @impala işte!

mutluluğun seçim olduğuna inanmayanlardanım uzun yıllardır. en nefret ettiğim mevsimde en mutlu anlarımı yaşamakla meşguldüm burdan uzaklarda. kışları sıcak ve güleç, yazları derbeder ve hüzünlü geçen bir memleketteyim. şehre uzak bir ev buldum kendime; ormanın içinde ve isminde "köy" geçiyor. şehirde bunalıyorum; özellikle insanlarından. hep aynı şeylere takıntılılar benim farkettiğim kadarıyla: para, şehvet, bencillik. olumsuz görmüyorum, sadece en yoğun duyguları yazıyorum insanlara baktığımda gözlerinden fışkıran.

merhaba günnük,

gittim geldim ben de her bumerang tipi tilkinin yapacağı gibi kürkçü dükkanıma. oldu aslında bir süre geleli, ama yazmaya yeni yeni gönlüm oldu.

haftasonu arkadaşımın nikahına davetliyim. epey nikaha düğüne gidiyorum şu sıralar. bu ay sonu da tek bekar abimin de düğünü var. bir iki ay içinde son bekarlar olarak @ionla biz kalacağız gibi :) (not: kardeşim değil, kız arkadaşım olur kendisi) biz de bu sene evlenmeyi düşünüyoruz aslında. kader kısmet diyelim.

komşularım sözleşmişler gibi sırayla tadilata devam ediyorlar. aslında istanbul'da bunların tadilat yaptıkları zamanda insanlar ev yapıyor sıfırdan başlayıp. hiç bir apartman toplantısına gitmeyip, sonunda gittiğim birinde de "yeter bu kadar tadilat" demek de garip olacak gibi. o yüzden çar-naçar katlanıyorum duruma. o sesi duymamak için de winamp'e abanıyorum haliyle. bu kulaklar nasıl dayanacak bunlara bilemiyorum bilemiyorum...

haftasonu abimi nişanladık. sıcak bir törendi, hep sevmişimdir zaten kuzey kafkas kökenli insanların seremonilerini. abim çeçen, yenge çerkez olunca ortaya çeşnili bir tanışma ve görkemli bir gelenek çarpışması çıktı.

önce benim bir büyük abime -nişanla ilgisi olmayan- kahve getirdi iki kız. çerkez adetlerinde varmış. abim kahvenin tadına baktı, surat ekşidi. "ne yoktu ki içinde" diyor, "tuz, biber, ve saire"... bir de üstüne "bitirmezsen hakaret olur" deyince "ahan da kriz geldi" dedim ben kendi kendime. sonra abim "tamam içerim ama bende astım var, sıcak içemiyorum. dursun biraz kenarda" dedi. "abiyi kurtardık" diye başlayan sevincim bir anda şüpheye düştü, "o zaman küçük kardeş içsin" deme ihtimallerine binaen. neyse ki insafa geldiler, 40 ytl bahşişi alınca kahveyi alıp gittiler.