sosyoloji | bildirgec.org

Bir ÖSS derdinin de bittiğine şahit olduk. Kalp krizi geçiren arkadaşlarımı dahi düşündüğüm zaman anlıyorum ki büyük bir yükün altından kalkmışız. Ne kadar büyük bir komedidir bilmiyorum ama ucuz hastalıklarım da oldu bu ağır yükün altında bir ömür sürecek olan. Güvensizlik, kendine dair kayıplar ve dahası...

Diliyorum ki yeni nesil bunun yine bu coğrafyada yaşanması zorunlu olan bir olgu olduğunu anlamış ve aslında o kadar önemli bir mevzu olmadığını çözecek zihne ulaşmıştır. Keza hayat en dipte olanı tepeye taşıyabilen, en tepede sandığımızı da aslında ömrü boyu bodruma kilitleyebilen bir yapı. Hayat onların hikayelerini yazdı biz gözlerimizi kapamayı seçtik. ÖSS'den çıkan arkadaşlarıma ve geleceğinde bir yerde onu barındıranlara tavsiyem odur ki gözlerinizi açın.

statü endişesi, alain de botton'un en nitelikli kitaplarından biri. hem sanata yer veriyor sayfalarında, hem de sosyolojik tahlilleri okurlarına sunuyor. hepimizin yaşadığı "elalem ne der" korkusunun üzerine temelleniyor, eser.

kendi kendine yazışma hastalığı !

son zamanlarda paranormal konular hakkında bildirgeçte çok fazla konu geçti
biraz olayın psikoji yönüne değilmesini istediğim için aklıma gelen bir konu hakkında
bir şeyler yazayım dedim

bundan bir süre önce adını hatırlamadığım ve adres defterine eklemediğim bir siteyi
sizlere anlatmak istiyorum . aslında böyle bir siteyi yapsa yapsa delinin biri yapar denilecek cinste bir blog site ama yazıları okudukça olayı ve
o insani daha iyi kavrayınca aslında belkide hepimizde aslında gizliden gizliye bir sorun olduğunu düşünmeniz an meselesi

"Kendini tani"

Bu söz tüm ruh bilimin kaynagidir. Ama bu istek siradan bilgiyle, yalnizca düsünceyle kazanilan
bilgiyle doyurulamaz; cünkü istenen tümüyle insani, onun özündeki gizi bilebilmektir. Kendimiz
hakkinda bin kat cok sey bilsek, sonuca erisemeyiz genede. O zaman bile kendi kendimiz icin bir
bilmece olarak kaliriz; tipki öteki insanlarin bize birer bilmece olmalari gibi. Tüm bilgiye giden
tek yol sevme eylemidir; bu eylem düsünceyi de, sözcükleride asar. Bir olma yasantisinin icine
gözüpek bir dalistir bu. Gene de düsünce yoluyla bilgi edinmek, baska deyisle ruhbilimsel bilgi,
sevgi yoluyla tüm bilgiye erisebilmek icin gerekli bir ön kosuldur. Karsimdakini oldugu gibi
görebilmek, daha acik bir deyisle aldanmalardan, onun kafamda yanlis düsüncelerle bozulmus
imgesinden kurtulmak icin onu da, kendimi de nesnel olarak tanimam gerekir. Ancak bir insani nesnel
olarak tanidiktan sonradir ki, degismeyen özüyle, sevgi eylemiyle taniyabilirim.

"seni leylekler getirdi yerine gerçekleri mi söyleyelim yani?" dediğinizi duyar gibiyim... yok canım, onu demek istemiyorum. daha önce de anne baba olmanın hassasiyetinden bahsetmiştim, yine bahsedeceğim. ben doğruları göstermeye çalışıyorum, ama yanlışlara parmak basarak...

ben psikolog ya da sosyolog değilim, böyle mevzularda da derin bilgim olduğunu söyleyemem ama her doğrunun her yerde söylenmeyeceğini biliyorum.