"Kendini tani"
Bu söz tüm ruh bilimin kaynagidir. Ama bu istek siradan bilgiyle, yalnizca düsünceyle kazanilan
bilgiyle doyurulamaz; cünkü istenen tümüyle insani, onun özündeki gizi bilebilmektir. Kendimiz
hakkinda bin kat cok sey bilsek, sonuca erisemeyiz genede. O zaman bile kendi kendimiz icin bir
bilmece olarak kaliriz; tipki öteki insanlarin bize birer bilmece olmalari gibi. Tüm bilgiye giden
tek yol sevme eylemidir; bu eylem düsünceyi de, sözcükleride asar. Bir olma yasantisinin icine
gözüpek bir dalistir bu. Gene de düsünce yoluyla bilgi edinmek, baska deyisle ruhbilimsel bilgi,
sevgi yoluyla tüm bilgiye erisebilmek icin gerekli bir ön kosuldur. Karsimdakini oldugu gibi
görebilmek, daha acik bir deyisle aldanmalardan, onun kafamda yanlis düsüncelerle bozulmus
imgesinden kurtulmak icin onu da, kendimi de nesnel olarak tanimam gerekir. Ancak bir insani nesnel
olarak tanidiktan sonradir ki, degismeyen özüyle, sevgi eylemiyle taniyabilirim.
