yürek | bildirgec.org

Eskitilmiş yaşamlar üzerine

(Yıpranmış bir sürü elbise gibi, bir zamanlar kullanıp da kıyamayıp bir kenara attığımız eşyalara benzeyen, biriktirdiğimiz bir çok şey var yaşamda… Ağırlığını üzerimizde taşıdığımız bir çok yük oluyor çoğu zaman eskittiğimiz yaşamımız… Yaşamın her anı, dakikası, eski bir film karesinden çıkmış gibi siyaha ve beyaza döndürmekten başka bir renge sığdırılamayan küçük şeritler halinde gözümüzün önünden gitmeyen anılar, yaşanılmışlıklar, yaşanılmamış, yaşanılası günler olarak geçip gidiyor önümüzden… Eskiyen sadece anılar değil, sanırım düşleri de eskittik, zamana yenildi düşlerimiz… Bir çok sabahın akşamına saklandı gitti hep yarına, yarına deyip ertelelenerek, eskittik yarınlarımızı da şimdiden…

Bir gül'dür Anne...

„Anne Siirdir cocuk düzyazi“

Benden 3000 km uzakta yasayan bir dostuma ait bu sözleri ilk okudugumda, sözlerdeki derinligi pek
anlayamamistim. Belki de icime sizdigi yerde önce ermesi, olgunlasmasi gerekiyordu. Belki de su an
yükledigim anlam hep vardi, bir nehir misali coskuyla akmak icin yagmuru bekliyordu. Belki de
yansimak icin vesile olabilecek bir ayna bekliyordu. Öyle ya Orta Avrupa´nin Sular Sehrinde kac kisi
taniyorum Freud´un „ ÖDIPUS “ Koplexini aklindan bile gecirmeden Annesine olan sevgisini
konusabilecek yürekli..!?

Aşklar yaşanır delicesine cennet bahçelerinde Güller koklanır mest olarak o bahçenin ücra köşelerinde Canlar birken iki olur yürekler tek atmaya başlar Sevdanın kavurduğu mis kokulu cennet bahçelerinde

Aşklar yaşanır baharın getirdiği kuş sesleri ile Umutlar yeşerir sevmekden bıkmayan yüreklerde Birken iki iken tek olur bedenler tutku ateşinde Yanmakdan bıkmayan aşk dolu bedenlerin tutsağında

Canlar yanar kül olur sevdası uğruna Dünyalar kurulur ve yıkılır ulaşılmaz sevgiliye feda Zamanlar tüketilir sadece gecelerden gündüzü olmayan Ve an olur cennette cehennemde bir olur aşkın yüreklerinde