yaşamak | bildirgec.org

öncelikle zordur, zahmetlidir. yaşayabilecek olan varlık olaraksa insan öngörülüyorsa bi daha düşünülmelidir. vücud bütünlüğünü koruyarak, gerekli olan biyolojik onarım ve yenilemeleri vücut yapabilirse pekte uzak olmayan bir önermedir. yaşlılık hastalığı ile 10 yılda 100 yaşında bir insan haline gelebiliniyorsa, sanırım uzatılmış bir yaşam formu oluştuğunda insan da 10.000 yıl yaşayabilecektir. ölümsüzlüğe girmeyelim, orası ayrı.

insan yaşamı iklim, yaşama koşulları, stres vs. gibi etmenlerle örselense de, ortalama olarak insan yaşamını 85 yıl kabul edersek, bunu tamamlayabilme ihtimalinin de yerine göre mümkün olmadığı sonucuna gideceğizdir. fakat yine koşullarla orantılı olarak, geçmişte insan yaşamının ne denli kısa olduğunu ve geçen zamanda bu oranın neredeyse %40 artığını hatırlatmak bu teze yönelik gerçelleme olacaktır.

bir tutam yaşam

BİR TUTAM YAŞAM GETİR

Bir tutam yaşam, getir

Seninle yaratılsın gökyüzü

Sevgiden bir dünya kur,

Uçur bütün kuşlarını,

Şarkıları hayat bulsun!...

Bir avuç yağmur biriktir

Ellerine yağsın yağmur,

Toprağa çevir yüzünü…

Bir küçük fidan getir,

Adı umut olsun,

Her cümlesi şiir

Her bakışı

Sevda olsun,

Adı, ‘ insan’, olsun,

Buradan izleyeceğiniz video ile anlamlı bir protestoyu izleyebilirsiniz.Ormanlarımızı yok etmeyelim.Bu video ile bir kez daha hatırlayalım,iklim değişikliğini vs yi.

bugün her zaman ki gibi çok sıkkın canım ....

Ama bugün h,ç bir şeyden şikayetçi olmak istemiyorum ya da herhangi bir şeyi eleştirmek ...

Bugünü sadece olduğu gibi yaşamak istiyorum. Olduğu gibi kendi akışında hiç bir şeye müdahale etmeden hiç bir şeyle mücadele etmeden sadece yaşamak..

Belki akşama kadar deli gibi çalışacağım belki de hiç bir şey yapmadan akşama kadar bilgisayarımın başında pinekleyeceğim. Amatek bildiğim var oda bugünü bugün olarak yaşayacağım hiç bir şeye müdahale etmeden olacağan akışı ileeeeeeee

kımseye bakmaksızın,kımseyı duymaksızın ve kımse benı duymadan yasamaya devam ederken hergun turlu turlu sey aklımı ve mıdemı bulandırmakta...kımsenın umrunda olmayısım -yada benım oyle sanısım yada buz gıbı gercek bu-sorularımı içimde üretip yine kendime pazarlayısım,cevapları içimde arayısım bunlar benı okadar yormaktakı ne ben kımseyı gorebılıyorum ne de kımseye kendımı ıfade ederek kendımı gosterebılıyorum...hayat,içinde soludugum şu hava artık okadar daraldıki ne ıcımde kendıme sığıyorum ne de soluduğum şu hava benı kendıne kabul edıyor..hayatın önemi benim ıcın bu kadarken ne umudum var ıyı bır gelecege dair ne de umrumda olan sevdiklerim..ben tek başıma oturmuş düşünürken kendimi kendi içimde konuştururken ne başkasına ihtiyacım var ne de başkasının bana..ihtiyacım olan tek şey sessizlik içimdeki sesi daha iyi duyabilmek için...ne kendimdeyim ne başkasında sadece nefes almaktayım tek bildiğim;nefes aldıgım sürece ne kimsenın umrunda olurum ne de kimse benim umrumda olur...sonuçta yaşamak denilen olgu bu, ya kendindesin ya da bir yerlerde boğulmamak için çırpınmaktasın...

Yaşamak acıyla Yaşamak katilcesine Geleceğini düşük yapan Geçmişini katleden bir katil Amaçları, umutları unutup En nihayetinde asalaklaşıp Yaşamak... Ağacı, hürriyeti Ormanı, kardeşliği Tanımadan, bilmeden Yaşamak...

Sisemin düzensizliğinde kaybolmuş Kobay fareleri, Lağımını hor gören, Başkalarının uğrunda acı çeken, Alınmış, Satılmış, Kapışmış Barışmış Kobay fareleri, insan hayvanları Hayvan ruhlu insanlar Yaşamak...Sizinle mi? HAYIR!