yapraklar | bildirgec.org

Bir gül'dür Anne...

„Anne Siirdir cocuk düzyazi“

Benden 3000 km uzakta yasayan bir dostuma ait bu sözleri ilk okudugumda, sözlerdeki derinligi pek
anlayamamistim. Belki de icime sizdigi yerde önce ermesi, olgunlasmasi gerekiyordu. Belki de su an
yükledigim anlam hep vardi, bir nehir misali coskuyla akmak icin yagmuru bekliyordu. Belki de
yansimak icin vesile olabilecek bir ayna bekliyordu. Öyle ya Orta Avrupa´nin Sular Sehrinde kac kisi
taniyorum Freud´un „ ÖDIPUS “ Koplexini aklindan bile gecirmeden Annesine olan sevgisini
konusabilecek yürekli..!?

dolmadan bosalmaz
bosalmadan dolmaz

aslolan üretmek midir..üretimin kendisi aslolan olursa fetis haline gelmez mi..kaos ürettirir ama hep kosmoz olmanin hayaliyle..

“her an baska bir sandayim”

kaostan kosmoza..kosmozdan kaosa..bir gider bir gelir..hay´dan gelir hu´ya gider..semazen döner durur..devran her an degisir durur..bir daralir bir genisler..darlikta disa vurmak ister, genislerken susar dinler..

Hicbiryerde ve hicbir zamanda yalnizca An´in kollarinda ve sadece An´in anlaminda buldum kendimi. Hikayelerin birbiri ardinca dolastigi bu alemin kalbine dogru seyahat etme istedigimin vardigi duraklardan birinde gördüm ki herkes hikayesini yalniz yasiyor. Ve herkes bu alemin merkezini kendinden yola cikarak buluyor. Acilar, sevincler, asklar, öfkeler, basarilar, kaybetmeler birbiri ardinca bir cicek gibi aciyor, soluyor sonra sonbaharin gelisinde yapraklarin yaptigi gibi..