21 grams | bildirgec.org

"How many lives do we live? How many times do we get to die? We all lose 21 grams when we die. How much fits into 21 grams...? How much is lost...? When do we lose 21 grams? How much goes with those 21 grams? How much is gained? 21 grams...the weight of a stack of five nickels, the weight of a hummingbird, a chocolate bar. How much do 21 grams weigh?"

monoloğu yeralıyor 21 grams'ın trailerında. etkileyici bence. film ise çıkış noktası olarak bu söylemi kullanan başarılı bir dram. amores perros'u yaratan guillermo arriaga ve alejandro González Iñárritu ikilinin müthiş anlatımı ve çarpıcı eseri.. 76. oscarlara 2 aday çıkartmayı başardı.

filmin adını da alan 21 grams'ın nereden geldiğine bakalım:

1907 yılında; Massachusetts, Haverhill'de Dr. Duncan McDougall tarafından "insan ruhu var mıdır, var ise ağırlığı ne kadardır?" araştırması yapılıyor. sonuçları american medicine magazine'de yayınlanıyor. doktor duncan, eks olan vücudun ağırlığının azaldığını ve 4-5 saat sonunda değişimin durduğunu gözlüyor. son nefesin verildiği anda büyük bir miktar ağırlık kaybı görülüyor ve ilerleyen birkaç saat içerisinde ağırlık daha küçük miktarlarda azalmaya devam ediyor. ölmek üzere olan hastaları tartı işlevi gören bir yatağa yatırarak bu test yapılıyor.

"american medicine magazine" araştırıldığında derginin 1914 yılında varolulduğuna dair izlere rastlanıyor ama ilgili araştırma raporundan bir iz yok. yıllar sonra bir fizikçi konunun 19. yy'da da araştırıldığını öne sürüyor.

1998 yılında, neurology webforum'unda massachusetts general hospital'ın neroloji departmanı tarafından benzer bir deneyin 1988 yılında yapıldığı yazılıyor. iddiaya göre deneyin sonucu aynı ve charles fort kitaplarında da konu geçmişte yazılıyor..

ayrıca, horizon adında bir alman dergisinde de aynı deneyin berlin universitesinde uygulandığını ve yaklaşık 200 ölmekte olan hastada benzer sonuçların alındığı yazılıyor. ancak dr. becker martens ve elke fisher'ın yaptığı iddia edilen bu deneyin de berlin üniversitesinde herhangi bir kaydı bulunamıyor.

bu tartışmalar sırasında bir okuyucu, 1978 yılında sunn classic pictures adlı bir yapım firmasının yaptığı "beyond and back" adlı bir parapsikoloji belgeselinde deneyin gösterildiğini bildiriyor.

bir araştırmanın sonuçlarının literatüre geçebilmesi için başka bilimadamları tarafından da yapılıp aynı sonucu elde edilmesi gerekiyor. bu denemelerin ispatlanamamasından ötürü konu şehir efsanesi/mit olarak kalıyor.

dr.duncan'ın ölüm konusuna takıntılı bir araştırmacı olduğunu anlıyoruz. aynı deneyi köpekler üzerinde de yapıyor. köpeklerde, ölüm anında veya sonrasında ağırlık değişimine rastlanmadığı için köpeklerin -besbelli- ruhunun olmadığını açıklıyor.

bu deneyleri takiben; ağırlığını ölçtüğü ruhun, fotoğrafını da çekme araştırmalarına girişiyor. x ray kullanarak yaptığı deneyler başarılı olamıyor.

tüm bu yapıldığı iddia edilen deneylerin sonucunda görülüyor ki eks olan her vücud 21,3 gram ağırlık kaybediyor.

en büyük şehir efsanesi sitelerinden biri olan snopes.com, dr. duncan'ın bu araştırmasından "soul man" adıyla bahsediyor. site, araştırmanın "gerçek" olarak tespit edildiğini belirtmiş.

A Maria Eladia, pues cuando ardiÓ la pérdida reverdecieron sus maizales

credits'ten hemen önce beliren bu dizeleriyle yönetmen; 2 günlük bebeklerinin ölümünün acısını birlikte atlattığı eşine ithafen yazmış. dizelerin ana fikri, filmde yer alan alt metinlerden de biri.

maria eladia'ya, çünkü kayıp ateşlendiğinde(/büyüdüğünde) bir sonraki hasat daha yeşil olacaktır.

söz, bir fabldan geliyor. mısır hasatının gelecek yıl verimli olması için tarlayı hakikaten yaktıklarını da okumuştum, ancak bookmarklamamışım.

filmin anlatımına, kendi içindeki çapraz bağlantılara girersem kravatsız takım elbisesiz gidemeyiz filmi izlemeye.