Şu anda evde üç-buçuk nesil kalıyoruz.Bizi özleyen anneannem, annem,ben ve kız kardeşlerim.Yalnız ben anneanneme taktım.Kadının gözünden hiç bir şey kaçmıyor.Bakın benim bazı sözlerime verdiği yanıtlar:
*Bilgisayarım yetersiz dediğimde;
"git diz-üstü al"
*Param yok ;
"git bankadan kredi iste"
*Bana vermezler;
"okulunu zamanında bitirseydin"
Bir baÅŸka diyalog:
*ben bu yazarı beğenmiyorum;
"sen artık prefesör olmuşsun,kimseyi beğenmessin"
*adam hakikaten yalan yanlış yazıyor;
"yalan mı söylüyorum kızım?"
Bir diyalog daha:
*Anneanne bu danteli sen mi serdin buraya?;
"BeÄŸenemedin mi?"
*Yok canım güzel olmuş;
"Bana yaranmaya çalışma"
*Anneanne niye öyle diyorsun?;
"Sus Aliye'yi izliyorum"
*Biraz bende izleyeyim bari;
"Sen gidip çet mi çut mu onu yapsana!"
kısacası biraz afalladım..Anneannem Erdener Abi'ye dönüşmüş!
