buraya hep ilgi çekici güzel yazıları okumak ve bildirmek için girerim. ama bu sefer bir arkadaşlık görevimi yerine getirmek için en azından böyle yaparsam getireceğime inandığım için giriyorum..
hani bilirsiniz trafik kuralları vardır; çoğumuzun umursamadığı. bir türklük adeti olarak "birşey olmaz" diye geçiştirdiği. işte benim üniversiteden bir arkadaşımda muhtemelen aynı düşünce ile geçti motorsikletin direksiyonuna. ancak bu düşüncelerin bedeli onun için ağır oldu.
ne yazıkki bu motorsiklet onun kullandığı son araç oldu. okuduğu endüstri mühendisliği bölümü ile ilgili hayalleri, gelecek planları, yaz okulu ile düzeltmeye çalıştığı ders aritmetiği ve daha birçok şeyi rafa kaldırdı.
8 gündür yoğun bakımdaydı, aslında 7 gün önce olan olmuştu; beyin ölümü gerçekleşmişti. ama bi umut beklendi, bekledik. lakin ne umulan gerçek oldu; ne ecel yaş dinledi.
umarım gittiğin yerde rahatsındır arkadaşım. sanıyorum bizim senin için yapabileceğimiz tek şey ise, dua etmek. bu bildiri de bu yüzden burada. belki tanıyan, tanımayan herkes; herkesin duasını hak edecek kadar iyi bir insan olan bu arkadaşım için bir duayı esirgemez diye.
olayla ilgili internette bulunabilecek tek haber linki.
« önceki yazı rock'n eziyet |
sonraki yazı » unutulmaz dizi sahneleri: comeback |
Yorumlar
motor kullanmak oldum olası vazgeçemediğim bir tutkudur. Fakat, ülkemizde iki tekerliklileri aractan saymadıkları için çok dikkatli kullanılması gereken bir araç.
Başımız sağolsun..
| fengshui | |
|
|
(0 puan) |
|
| 04 Eylül 2005 22:01 |
keşke herkes bu yazıyı okuyup biraz etkilense ve uygulasa insana boşuna ölmüş gibi geliyor çok üzücü....
| gupgup | |
|
|
(0 puan) |
|
| 04 Eylül 2005 23:50 |
Kerkhof'umuzu kaybettik bizde 1.5 ay once. Ilgili olmadigi, olamayacagi icin yazma geregi duymadik. Is yaptigimiz fabrikada en ust yetkililerden biriydi.
Bir pazar gunu, kiliseden donerken 40 ile giderken, arkadan hizli gelen bir arabanin doner kavsakta vurmasi sebebiyle yere dusuyor, basini vuruyor. 2 gun hastanede kaldiktan sonra oldu.
7 dil biliyordu, muthis esprili bir adamdi. Fabrikanin kalbiydi ve cok seviliyordu. Butun fabrikayi yasa bogdu. Kilisedeki torenine katilma gereksinimi hissettik. Muthis bir kalabalikti. Yakinimda boyle sevilen insanlar hic gormedim.
Sonucta o oldu. Fakat, olayin gerceklestigi yere siyah bir tabela asildi. Hollanda'da olan bir uygulama...
Adi Yazildi: J. van Kerkhof Yasi yazildi: 52. Tarih yazildi: 2 Temmuz 2005
ve, suruculerin gozunden kacmasin diye, o table asla oradan kalkmayacak.
buda, baska bir ulkeden baska bir trajik hikaye. biri gencecik, yukselmek isteyen birisi. digeri, ununu elemek oldugu siralarda. ikisininde kesistigi nokta motor kazasi.
biraz daha dikkat lutfen!
| enemy | |
|
|
(0 puan) |
|
| 05 Eylül 2005 00:22 |
hepimiz biliyoruz ki kimse bu dünyaya kazık çakmayacak ve hepimiz birgün toprak olacağız. ama huzurlu bir şekilde yatağında bir gece uykusunda son nefesini vermek varken; niye trafik, terör, kör kurşun.. vb şeylerden ölelim. hayatımız da, ölümümüz de onur dolu olsun.
inşallah herkes hayırlı bir hayat sürme ve arkasında yüzünde bir gülümse ile son nefesini verir.
Saygılarımla... Bahadır ARSLAN www.maxiasp.net
| Maxipower | |
|
|
(0 puan) |
|
| 05 Eylül 2005 01:10 |
DOĞMAK VE ÖLMEK KOLAYDA HAYATDA KALMAK ZOR BAŞIMIZ SAĞOLSUN UMARIM GERİDE KALANLARIN HAYATI BU ACIYLA BETER OLMAZ ACILARINI ENKISA ZAMANDA GÖMERLER BİDE BEN BABAMA SOYLEDİM O ONA İİ BAKACAK MERAKETME.İİYİLERİN GİTTİĞİ YER HEP AYNIYMIŞ ZATEN
| tuaregakata | |
|
|
(0 puan) |
|
| 05 Eylül 2005 10:32 |
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
