bir ,iki | bildirgec.org

adım attım, odaları dolaştım, çok gezdim,

çok yoruldum siyahtı, kurşun gibi...

belki kalemdi belki silgi silgi olsa silinirdi yok, silgi değildi. hesabını bileydim çözer miydim ki...

hep sayıları saydım;bir iki, bir, iki üçe geçemedi ritmik saymalarım bir iki, bir iki, bit _miyor ki sonsuz benim rakamlarım, yazdım ,yazdım

hep bir iki, bir iki

küçüktüm, boş bir sayfa açtım kendime bir kare çizdim, güzeldi, içi boştu, vazgeçtim, üçgene çevirdim yüzümü üçgenin kenarları da

bir iki, bir iki, üçe dönmüyor ki benim sayfam dolmuyor ki bir türlü !...

gençtim yeni bir sayfa çıktı önüme güzeldi hem de büyük, kalemim sığmadı içine bir altıgen çizdim, kırmızı köşegenler içine sarı saçlı bir kız koydum

baktım sığmadı içine bir beden büyük geldi zaten bir şişman mıydı, neydi silgiye yenildi...

zamanı geldi, çizmeliydim

belki şarkı da söylerdim

kimbilirdi ki

elimdeki benim kalemimdi

bir dikdörtgen,

bir daire

ne şarkıya benzedi

ne yolu geçti sevgiden

bir çizgi çektim

silindi

şimdi rakamlar geçiyor önümden

bir iki

bir iki, bir iki...

sevmedim zaten hiç matematiği çıkamadım işin içinden çözülmüyor bu denklem, sonu gelmiyor ki hep bir iki,bir iki, yaşamayı bileydim üçe geçebilir miydim ki...

rakamsız çizgisiz kalemsiz yaşayabirmiydim ki...

ferkul 27 ocak 2008..01.45