Hava çok güzel günlük. Herkes bir yerlere gidiyor plajda güneşlenmeye, piknikte mangal yapmaya. Şu bugün bilgisayara değerlerini girip yarın da teslim etmem gereken test raporlarını vereceğim şefim bile erdeğe gidiyor ve beni davet etmesine rağmen ben gidemiyorum görev bilinci yüzünden görüyorsun.
Oysaki tatilde dinlencede değildi gözüm. Evde bilgisayar başında çalışırken yeterince rahatım zaten ama bir zorunluluğu olması rahatsız ediyor insanı günlük. Kalkıp abuk subuk oyalanacak işler buluyorum kendime. Televizyonu açıyorum sonra çalan bir şarkıya eşlik etmeye çalışıyorum, bitince gidip yemek yapıyorum. Bak şimdi de kalkmış seninle konuşuyorum.
Haftasonu tatil demek günlük. İnsan eve iş getirmemeli. Vakti kendisinin olmalı. Keşke Dali gibi elimin değebileceği resimler yapabilseydim ya da Ortaçgil gibi sindirilebilir şarkılar yapsaydım diye avunabilmeli insan hiçbirini yapamasa da. Böyle excelle boğuşmamalı anlamsız bir şekilde.
