Bloglar Kaça Ayrılır? | bildirgec.org

Diyorum ki:

Zaman herşeyin en iyisini seçer.
Sabırlı olmak lazım, çalışmak lazım, üretmek lazım, tek olmaya çalışmak lazım, içerik bakımından tatmin edici olmak lazım, dürüst olmak lazım, kendin olmak lazım, farklı tadlar sunmak lazım, eksik de olsa (ama yanlış değil) mümkün olduğu kadar bilgi sunmak lazım, eveleyip gevelememek lazım, okuyucuya karşı nazik ve kibar olmak lazım, ( her ne kadar okuyucular arasında bazen ahlak sınırını aşan cümlelerin muhatabı olunsa bile, tabii bunun da tedbiri alınmalı teknik olarak) her zaman okuyucunun varlığının bizim varlığımızla eşdeğer olduğunu, ( yani okuyucu varsa yazar vardır) unutmamak lazım....

Velhasıl-ı kelam,

işte bunlar lazım.

@mevlana yusuf, okuyucu olmasa da yazar vardır. yazmak biraz içten gelir. yazar kimse tarafından okunmasa da yazar. hatta yazar bazen yazar ama yazdığını kimseyle paylaşmaz. yani yazar bazen sadece kendi için yazar. okuyucunun varlığı ise yazara bağlıdır. yazar olmazsa okur da olmaz, olamaz. :)

hakkınız var. sizin bakış açısından hadise öyledir. ama tek değildir. böylece mesele, kimin neye nasıl hangi vecheden hangi donanımla hangi niyetle baktığıyla ilgili olduğunu ortaya koymuş oluyor.

insan denilen varlık sürekli öğreniyor, öğrenirken hatalar yapıyor, buna tecrübe ( bir tarife göre yenilmiş kazıkların bileşkesi ! ) diyoruz. keşke'lerimiz çok, en azından benim öyle... sırf denemek, başarabilir miyim, diyerek blog işlerine başladım. blogum kişiselden çok uzak ( en azından şu anda) ayrıca kişisellikten kastım birden fazla kişinin yazması değil. içerik olarak kişisellik...
blog ortaklarımla her ortamda yazarım, mesele bu değil yani... hani klasik bir cümle vardır: "şimdi olsaydı..." diye başlayan, evet şimdi olsaydı daha özel ve öznel konular seçerdim... tabii ki hâlâ var bu şansım. sözgelimi yeni bir blog oluşturmak çok da zor değil ( keza şu an var olan bloğumuz da zaten nisan 2007'de yazmaya başladım/başladık )
ama başta söylediğimi tekrar etmek istiyorum: hata yapmaktan korkmuyorum, taklit ettim, öykündüm,esinlendim, alıntı yaptım hatta ne yalan söyleyeyim çalıntı bile yapmışımdır...
hata yapa yapa öğreniyorum, hata yapan insanları da yargılamıyorum, anlamaya çalışıyorum. anlamak, sanırım benim için anahtar kelimelerden biri bu.
bu bir özeleştiri yazısıdır...
herkesi kandırabilirsiniz ama kendinizi asla...
konuya kendi penceremden bir katkı yapmak istedim.
saygılarımla...