çocuklar için resim yapabilecekleri boyama sayfaları | bildirgec.org

harıka tesekkurler kardesım ıcın yararlı olacak

Harika bir bildiri. Gerçekten ender bulunan makalelerden...

teşekkürler kardeş

çok güzel bildiri

çocuklar içinse yorulmaya değer.
yorumlarınız için ben teşekkür ederim.

çocuklar uğraş verirken keşfederler mutlaka.
eğlenceli bir uğraşı.

Sevgili arkadaşlar bir resim öğretmeni olarak, çocuklar için beslediğiniz temiz duyguları anlayabiliyorum.

ama bazen iyi bildiğimiz şeyler yanlış, yanlış bildiğimiz şeylerde doğru olabilir.

hepimiz eminim ki küçüklüğümüzde boyama kitaplarına sahip olmuşuzdur. bu tür kitaplar çok gelişiminde %100 olumsuz etki yaratmaktadır.

çünkü çocuklar boyama yaparken sınırsız olmalıdırlar. siz onları belli bir alanı boyamaları için sıkıştırırsanız çocuğun düşünce kapasitesini, hayal dünyasınıda o alanla kısıtlamış olursunuz.

bir çocuk gökyüzünü kırmızı boyayabilir, ona neden kırmızıya boyadın gökyüzü mavi olur derseniz o anda çocuğu kaybedersiniz. çocuğun hayal dünyası bizim aklımızın almayacağı kadar geniştir.

eğer ki sizde bir eğitimci, bir ebeveyn ya da abi - abla iseniz, çocuklarımız için bu saydıklarımı lütfen göz önünde bulundurmaya çalışın...

unutmayın ki çocuk, sonu olmayan bir uzaydır. onu küçük bir boyama alanı ile kısıtlamak. Tüm yaşamını kısıtlamaktır...

@yonetmensfk, katkılarınız için teşekkür ederim.
Sınırlama konusunda sanırım haklısınız.
Ancak merak ettim ve soracağım;
boyama kitaplarının kendisi mi yoksa, kitabın içindeki figürün hangi renge boyanacağına kararı ebevynin vermesi mi sakıncalı olan?
Benim oğlum dağları bize çocukken öğrettikleri gibi kahverengiye boyamıyor, hatta denizi yeşil renge boyuyor. Benim ona tek bir yorumum daha doğrusu sorum oldu. Neden yeşile boyadın diye. Benim için pek de mantıklı olmayan bir cevap verdi ama ona herhangi bir kısıtlama getirmedim. Aynı yere baktığımız kesin ama o başka görüyor. Ne mutlu ona ve bana...
Mümkünse sakıncalarını ( biraz daha detaylı ) öğrenebilir miyiz?
Zira bu konuyu merak ettim. Ben de mutlaka araştıracağım. Pek çok baba gibi çocuğumu, öğrencilerimi sınırlamak istemem açıkçası...
saygılarımla.

tşkler işe yarar şeyler.

belki konu farklı ancak bakarak ve görerek okuyunca konumuzla ilgili bağlantıyı kurabilirsiniz.
Kaynak:
E. H. Gombrich / Sanatın Öyküsü / Remzi Kitabevi / Çev: Bedrettin Cömert / 3. Basım / s. 9-10-11
(...) bir tabloda, ayrıntıların kesinliğinde bir kusur bulduğumuzda, her zaman şu iki şeyi sormalıyız kendimize:
1- Sanatçının görünüşü değiştirmesinde bir neden olup olmadığı..
2- Bir yapıtın, sadece doğru çizilmemiş diye, hiç bir zaman suçlanmaması gerektiği. Böyle bir suçlama yapabilmek için kendimizin haklı, sanatçının haksız olduğunu kesinlikle kanıtlayabilmeliyiz. Hepimiz, "nesneler böyle görünmez!"diye ayaküstü ve ivedi yargılar vermeye yatkınızdır. İşin tuhafı, doğanın hep geleneksel tablolardaki gbi göründüğünü sanırız.
(s.9-10)
(...)
Hepimiz, alışılmış renk ve biçimleri, biricik doğru renk ve biçimlermiş gibi sayma eğilimindeyizdir. Çocuklar kimi zaman, yıldızların, aslında hiç de öyle olmadıkları halde, yıldız biçiminde olduğuna inanırlar. Bir tabloda gökyüzünün mavi, otun da yeşil olmasında direnen kimselerin, bu çocuklardan pek farkı yoktur. Bu kimseler, bir tabloda başka renkler görünce öfkelenirler. Oysa, mavi gök ve yeşil çayırlara ilişkin her şeyi unutmayı bir denesek; sanki bir keşif yolculuğunda, başka bir gezegenden şimdi gelmişcesine dünyaya bakıp onu ilk görmüş gibi olsak, işte o zaman nesneler daha değişik ve şaşırtıcı renklerle görünürlerdi bize. Ressamlar ( burayı çocuklar diye düşünelim biz -bisgen-) dünyanın her türlü bayat algısının dışında, pembe ten, sarı veya kırmızı elmalara ilişkin her türlü önyargının dışında, dünyayı yepyeni görmemizi isterler. Bu basmakalıp düşüncelerden sıyrılmak kolay değildir elbette, ama bu kalıplardan en çok kurtulan sanatçılar ( çocuklar ) çoğunlukla en ilginç yapıtları veriyorlar. Bize doğadaki varlıkların hiç düşlemediğimiz yepyeni güzelliklerini görmeyi öğretenler de onlardır. Eğer onları izleyip, onlardan bir şeyler öğrenirsek, pencereden dışarı bakmak bile heyecan verici bir serüvene dönüşecektir. (s.11)
(...)

Rosa Alschuler ve La Berta Hartwick 150 çocuğu kapsayan bir araştırma yapmışlar, yapılan araştırmaya göre kırmızı, duyguları etkileyen tahrik edici bir renk olduğundan dolayı en çok tercih edilen rengin kırmızı ve tonları olduğu saptanmış. Mavi, kontrollü, turuncu, arkadaşlık, sempatiklik ve hayali duygularının ön plana çıktığı, siyah rengin ise korku ve heyecan gibi tepkilerin yoğunluğuna işaret ettiği görülmüş.
kaynak ve yazının devamı ===>

okul öncesi eğitim veren anaokulu boyama sayfaları sitesinden güzel boyama sayfalarına ulaşabilirsiniz.

teşekkürler gayet güzel paylaşım olmuş ama @yonetmensfk'nın dediklerine de katılmamak elde değil. http://www.akilkupucocuk.com

Teşekürler çok güzel paylaşım olmuş bende anaokulu sitemde böyle bir bölüm açmak istiyordum.

Gerçekten güzel sistemler, çocuklar çok fazla vakit geçirmekte, bari bu şekilde yararlı dönüşler olur.

Bilinmeyen ~ Kimliksiz (Altyazılı)