DUVARLAR YIKILMAK İÇİNDİR | bildirgec.org

DUVARLARI YIKALIM MI?

Duvarlar yıkılmak içindir.Verilen sözler tutulmamak

için,Sevdalar unutmak, umutlar kırılmak için.Bütün

ışıklar karanlığı gizlemek için. Doğrular yalanları,

gerçekler olmazları var kılmak içindir. Yaşamak

ölümü paylaşmak içinse ,nefes almak da vermek

içindir.

Bütün duvarları kendimiz örer kapatırız insanlarla,

sevdiklerimizle aramızda.Hatırlıyorum da küçükken

annem “ben uzaktan severim çocuklarımı “ demişti

bir keresinde birine.Uzaktan sevmek?Nasıl yani

ya?En çok sevdiğine bile belli edemiyeceksen

sevdiğini neye yarar sevmek, canından can

katsan bile , neye yarar ellerinden tutmazsan

şefkatinin ?Kar altındaki toprağı göremedikten

sonra sıcaklığını hissedebilir misiniz ? Orada

olduğunu bildiğiniz halde, bir gün yeşereceğini ,

papatya ve çiçeklerle bahara döneceğini nasıl

umut edebilirsiniz?

Nereden de çıktı bu gün bu yazı derseniz

anlatayım;öğrencilerimden Emine Murat’a seni

seviyorum demiş. Sınıfta bir heyecan bir kızılca

kıyamet...Sessizliği sağlamam epey uzun

sürdü.Gülüşmeler alaylar, gırla gecti.Baktım

olmayacak hayat bilgisi dersine gectim hemen.9

kere 8 i bilmeseniz de olur,en çok başarmanız

gereken şey sevdiğiniz birine bunu

söyleyebilmenizdir, dedim .Hepiniz Emine kadar

dürüst olabilseniz ,ne olurdu, diye başladım

söze.En sonunda karar aldık birlikte akşam eve

gidince herkes bütün sevdiklerine seni

seviyorum desin diye. Kaç tanesi bunu uyguladı

bilmiyorum ama ben kendi hayat dersimi

çocuklardan aldım.Sanırım bu dersi 66 yaşındaki

anneme vermem de gerekecek bundan sonraki

yaşamında olsun duvarlarını yıkabilmesi için…

Eskiden beri gülümsetirim kardeşlerimi

yakınlarımı , dostlarımı.İçimden geldiği gibi

hemen ve sık sık hatta adeta şimdi bunun sırası

mıydı denecek yerlerde söylememle gülümserler

genellikle.Şimdi anlıyorum ne güzel şeymiş

yaptığım… Halbuki kırmak gerek en fazla içimize

yerleştirdiğimiz buzları eriterek , birden bire

bütün samimiyetinizle, uzatıp bıktırmadan,

yıpratmadan sevgiyi,henüz yakamıza

yapışmamışken umarsızlık, 9 yaşındaki

samimiyetiyle bir " Emine" kadar olmak

lazım.Dünyamızı yaşanır kılabilmeniz için,

hepimizin Emine olmak olmalı hedefimiz...

Nefes almak değildir yaşamak.İçindeki sevgiyi

uzaklaştırma kendinden, yoksun bırakmamak

için , olmazları var kılmak için, her mevsimde

bahar gibiymişcesine yaşayabilmek için,

hakketmeseler de yüreğinin sesini kendi sesinle

bastırmadan, önce benliğimize dürüst olarak

haykır sevgini, umut ettiğini..İsterse kırılsın

bütün umutların..Değer bilsinler, isterse, kırsınlar

her parçasını hayallerinin...Bütün parçalar

yeniden birleşmek içindir. Kırıldıkça bütünleşir

insan .En azından ben “başardım “ demek için,

bir adım at ilk kez.

“Seviyorum” de can bildiklerine,canından can

çıkmadan…

BİRLİKTE KIRALIM ZİNCİRLERİ

IŞIK AYDINLIK İÇİN

SEVGİ YAŞANMAK İÇİN

DUVARLAR YIKILMAK İÇİNDİR

UMUT HERKES İÇİN....

31.mart.2007

ferkul