Evliyalar ordusundan piriltilar-1 | bildirgec.org

Her biri öbüründen ayri,fakat her biri öbürüne bagli anlar...Esrarli cizgiler, renkler ve sesler...Bunlarin doldurdugu hikayeler...Ama söylesine hikayeler:
Aklin patladigi, ve hesabin kül oldugu sinirdan ilerdeki mecliste sohbet kuranlarin hikayeleri...Mutlak ve sonsuz nurun en mahrem tecellisi etrafinda halkalanmis o kahramanlarin hikayeleri ki, insan onlara rast gele bir göz atar atmaz, nicin yaratildigini anlar gibi oluyor.

EBU HASIM (sofi)

Hicri ikinci asir...Küfe'li...Cevresi Sam... Ilklerden...

Sofi ismini tasiyan ilk kisi, ondan önce bu ismi kimse tasimadi. Süfyan (sevri) ile arkadas, Süfyan onun icin söyle diyor: Eger Ebu Hasim olmasaydi, ben ilahi incelikleri ögrenemezdim. Onu görmeden de, tasavvuf nedir bilmiyordum...

Adina dergah denilen, ve oralarda tasavvufun incelikleri ögretilen yerlerden ilki, Ebu Hasim zamaninda kuruldu...

Emirlerden biri, kirda ava cikmisti, orada Ebu Hasim'i gördü. Ask ve safa ehlinden bir kimseyle karsi karsiya...Birbirlerinin ellerinden tutmuslar, birbirlerinin gözlerine dalmislar, simsiki bir sevgi kemendi icinde söylesiyorlar. Onlar, kendilerini uzaktan seyreden Emirin gözü önünde yere cömelip nevalelerini ortaya döktüler, neleri varsa yediler sonra ayni baglilik edasina bürülü, birbirlerinden ayrildilar.
Bu hal Emirin cok hosuna gitti. Esini benzerini görmedigi bir samimilik levhasi; ve onun perdeledigi bir ic alem isareti...
Emir, bulundugu yerden cikti, ilerledi. Ebu Hasim'in yanina gitti, anlamak istedi:
-Biraz önce yanindaki adam kimdi?
-Bilmiyorum.
-Bulusmanizdaki sebep?
-Hic...
-Peki, o adam nereli?
-Onu da bilmiyorum.
-Birbirinize samimiyet nicin öyleyse?
-Bu bizim yolumuzdur, biz böyle emrolunmusuz... Emir büsbütün hayran sordu:
-Sizin icinde bulusup, sohbet edeceginiz bir mekaniniz, yeriniz yurdunuz var mi?
-O da yok...
-Size bir mekan yaptirayim orada bulusun!
Ve Emir böylece Sam taraflarinda, Remle denilen yerde ilk dergahi yaptirtti. Iste ilk dergah bu, ve ilk Sofi Ebu Hasim...

Ebu Hasim'in sözü: Gönüllerden kibri söküp cikarmak, daglari igneyle kaziyip silmekten daha zor.

Bir gün, kadiyi bir evden cikarken gördü, aglayarak arkasindan söyle dedi:
-Faydasiz ilimden Allah'a siginirim!

Ölüm döseginde ona sordular:
-Kendini nasil buluyorsun? Ne hissediyorsun?
-Bir bela görüyorum, bir büyük bela... Ama ask beladan üstün.

ZUNNUN MISRI (Misri)

Misir'in ehmin civarindan... Hicri ikinci ve ücüncü asir...
Malik bin Enes hazretlerinin talebesi... Nuru ondan aldi ve isildattikca isildatti...

Kendi dilinden:

Daglarda bir zenci gördüm. Yaninda Allah denildigi zaman yüzü bembeyaz olur, sonra yine eski haline dönerdi.
Can evinden kopunca, siyahi beyaza ceviren isim...

Zünnun, yolculukta genc bir adama rastladi. Gencin üzerinde sevk ve halet vardi. Gence sordu:
-Nerelisin ey gurbetteki?
Genc adam, dalgin gözlerini bu yabanciya cevirdi:
-Onunla huzuru olan, hic gurbette olur mu?

Zünnun'a sordular:
-Mürit kimdir ve murat kim?
-Mürit yaklasmak isteyen, murat, kacan...

Pazar yerinde iki arkadas, cekismekte...
-Müritmi üstündür, murat mi?
O sirada sessiz ve hareketsiz, bir hayal gibi gecen Zünnun'u gördüler. Iki ask ehli Zunun'un etegine yapistilar:
-Söyle ey hüküm sahibi, mürit mi üstün, yoksa murat mi?...

-Ne mürit, ne murat... Ne haber, ne haberlesme! ne sinir, ne cerceve... Ne isim, ne resim, ne su, ne bu... O bir bütün...Bütünle beraber...

Ramazan Bayrami. Zünnun fikirdayan kalabaliklari göstererek, yanindakine:
-Bak dedi; bahtiyarlik sarhoslugu icindeki kalabaliklara bak! Bir aylik borclarini yerine getirdikleri icin neseden ucuyorlar. Rahat icindeler. Borcumuzu ödedik diye... Fakat, aceba ödeyisleri kabul edildi mi, edilmedi mi? Ne soran var, ne düsünen... Gel dostum, seninle bir tarafa cekilip bunlarin haline aglasalim!

Devam edecek...