Biz Fukushima’da olanlar bize de olur mu derken ve tüp gaz ile nükleer santralin ne kadar benzediğini!? tartışırken oldu bile...
Toryum reaktörü örneği...
Aslında fikir çok yeni değil, Amerikan fizikçiler tarafından Oak Ridge Ulusal Laboratuarlarında 1960larda geliştirilmişti. Fakat mevcut teknolojilerin risklerine rağmen, muhtemelen hem Plutonyum sistemi nispeten ucuz olduğundan, hem de bomba yapımında ihtiyaçları olduğundan Toryum teknolojisini uygulanabilir seviyeye getirmek için fazla çalışmamışlar.
Sistem basitçe şöyle çalışıyor, bir parçacık hızlandırıcı Toryum yakıtı nötron bombardımanına tutuyor, normal şartlarda zincirleme reaksyon oluşturamayacak Toryum eksta nötron sayesinde tepkimeye girmeye ve ısı yaymaya başlıyor.
Güvenli olma sebebine gelince siz ortaya elinizle dışarıdan koyduğunuz nötronu kaldırınca, örneğin hızlandırıcının fişini çekince (evet hakikaten fişi çekilebiliyor şaka değil) sistem duruveriyor. Dolayısı ise kendi kendine ısınma, çatlama, patlama söz konusu değil. Yakıttan arta kalanların plutonium gibi binlerce sene değil ama bir kaç sene içerisinde yarılanması ve 20 senede yok olması mümkün.
Sıvı tuzla çalışıyor dedik ya bu sayede de içeride buhar vs. de yok. Dolayısı ile patlayacak kazan da bulunmuyor. Bay bay Çernobil!
Dünyada şu anda 442 adet çalışan nükleer reactor bulunmakta. Yaklaşık 372 gigawatt enerji üretiyorlar bud a dünya üretiminin yaklaşık %14’üne tekabül ediyor. Önümüzdeki 20 yılda eğer Çin ve Hindistan ekonomisi ve elektrik tüketimi bu hızla büyüyecek olursa mevcut nükleer santraller kadar yeni santral inşası gerekecek.
Bu arada Türkiye'de bu Toryum'dan dağlara taşlara sığmayacak kadar çok olduğunu da söyleyelim. Petrolümüz olmayabilir ama Toryumumuz bol...
