Karanlık bir oda , mum ışığı ve gözyaşı.Nerden geldiği belli olmayan bir hüzün hissediliyor göğüs kafesinin üzerinde.Yüzeysel bakışlarda mutlu olmaya engel hiçbirşey görülmüyordu.Çünkü derinlerde - bilinmeyen kadar uzak - gizli olan , kendini arasıra dışa vuran bir acıydı bu.Uçurumun kenarına iten bir duygu, derinlerde bir kaygı.Ne kadar mutlu olunursa sonunda o kadar acı oluyor hayatta ve hiçbirşey istediğimiz gibi olmuyor ancak herşey yaşanılanlarla devam ediyor…
