Bu yazi on yillik bir tarihten sonra; kendisini on yil boyunca ozenle muhafaza edip, sadece onemli gunler icin saklayan sahibine yaptigi ihanet sonucunda kendi kendini yok etmis bulunan kaleme ithaf edilmistir…
evet bu ihanet dun gece tarafima yapildi. nedense bazi esyalara asiri bagliligim vardir. bu kaleme de asiri bagliydim, ne var ki dun yaptiklarindan sonra cop tenekesini boyladi, uzulecegimi sanmistim, hic uzulmedim, zaten kendi kendine bir intihar bile sayilabilir yaptigi.
bu kalemi bana on sene once bir arkadasim kullanmam icin vermisti, sonra senin olsun dedi, cok sevindim cunku guzel bir kalemdi, rengide degisik mora calan bir renkti. kaleme hemen sempati duydum. baskalari gibi onu hoyratca hic kullanmadim, sadece onemli mektup, not veya ozel defterime birseyler yazacagim zaman kullandim, sadece bir kere basindan kotu bir olay gecti. O da maalesef benim dikkatsizligimden. evet sucluydum biliyorum, ama bunu telafi ettim, yaktigim mum yere damlattigi icin onun hassas ucunu mumu kazimak icin kullandim, kalem artik yazmiyordu, bende cok uzgundum. hatta bu konuda kizkardesimden de yardim aldim. Bana kalemin ucunu cakmakla yakarsam belki yeniden yazabilecegini soyleyen oydu, bende denedim ve gercektende kalem tekrar yazmaya basladi. kizkardesim bu fikri bana verdigi icin ve bu fikir basarili oldugu icin kalem ustunde hak iddia etti. kalemle olan duygusal bagimin sacma oldugundan ve o soylemeseydi eger kalemin zaten yazmayacagindan bahsettiysede ben yilmadim. sonuna kadar kalemin benim oldugunu onu asla ona vermeyecegimi soyledim...
bunca ozenli ve mutlu yildan sonra dun gece, onu yine kullanmak istedim. bir arkadasimin yas gunu kartini yazacaktim. bulundugu yerden onu aldim, hersey normal gorunyordu, kart zarfiyla beraber yatagimin ustunde duruyordu, oraya gittim ve kalemin kapagini actim, tam yazacakken bir kac damla akittigini gordum kartin uzerine.
neyseki erken farketmistim ve yatagima gelmedi diye sevinirken kapagini kapatiyim dedim ve olan oldu. kalem haince beni arkadan vurmustu, kalemin kapaginda biriken tum murekkep odunc kullandigim nevresime, kiyafetlerime ve ellerime bulasmisti...
bu ihanetten sonra gozum dondu ve sinirle onu kagida sarip cop tenekesine attim. yaptigi ihanetin bir bedeli olmaliydi, onu kurtarmaya calismadim, butun sevgim nefrete donustu. cunku kendini akitirken beni hic dusunmedi, ve bana zarar verdi. eger istedigi buyduysa hak ettigini de aldi...
