İlgi duymuyorum. | bildirgec.org

Aman kardeşim kendine dikkat et. Herşeyi kafana takma boşver gitsin. Eminim işe yarayacaktır.

aynı şeyler oluyor. Hemen bir IQ testi yap. Muhtemelen çok yüksek zekaya sahipsin.

ya bu yazdığın şiirmi nedir:S
ya da bunalımdamısın hiç bir şeye ilgi duymuyosan insanın kafası rahattır bence :P

aşağılık duygusuna kapılan insan bunları burada yazabilirmi :) bence başka bir sorun var. ha bunlar sorun değilde şiir ne bileyim deneme yazısı falansa o ayrı.

derhal pencereyi ac ve asagiya birak kendini. dunyanin kaynaklarini bosu bosuna mesgul etme.

bizim bir arkadaş
"kızlara ilgi duymuyorum"
demişti.

sonra ne oldu bilmiyorum yani ! :(

yaş kaç?

"bir göğüs kafesi taşıyordu ama içinde yürek yoktu!..."
senin yüreğin var! yazdıklarını okuyunca gördüm! cevapların orada saklı !
aslında "herşey" çok basit... çünkü "herşey" "hiçbirşeye" bağımlı...

Oturup kendi kendine düşünecek çok zamanı oluyor insanın, gereğinden fazla… Sürekli uykumu getiren bir boşluğum var, sert bir duvarla kapalı. Tırnaklarım var işe yaramaz. Güçsüz kollarım, yorgun bir ruh… Kasvetli bir gecede yolunu şaşırmış bir yabancıyım. O kadar sıcak ki, içimde derimi çıkartmayı göze alan aç gözlü bir istek. Belirsiz bir güne uyanan yaşlı bir adam, buruş buruş elleri, acı gülümsemesi ile merhaba diyor içimden. Küçük bir huzur içimi kaplıyor. Sonra mezarını kazıyor biri içimde.”zamanı gelmişti” diyor.”Ama daha zamanı değildi”diyorum. Bekliyorum. Dua ediyor küçük çocuklar ardından. Çiçekleriyle geliyor bahar, tiksiniyorum. Göz gözü görmez bir kargaşa kaplıyor içimi… Yabancı küfrediyor, en çok da kendine. Niye yaptım diyor, bulamıyor cevabını. Aç gözlü istek yerini eyleme bırakıyor. Önce sırtımdan başlıyor. Her darbede sallanan sandalyem gıcırdıyor. O da yavaş yavaş bana ayak uyduruyor Bir öne, bir arkaya, bir öne, bir arkaya, bir öne… Amansız bir çatışma başlıyor. Gölgelerde saklanmış bir av oluyor kalbim. Küçük oklar birer birer gömülüyor.
Canımı acıtan boşluğum
Boşluğumun paslı, yosun tutmuş zincirleri
Kırıp gitmek için elverişli
Bir o kadar bağlı kılıcı olduğun duruma
Yazmak kadar acı
Hissetmek kadar kötü
Paylaşmak kadar gereksiz…
(bilgisayarımda saklıyordum ne zamandır bu şiir-yazı karışımı cümleleri... ben yazmadım. kimin yazdığını da bilmiyorum. doğrusu bilmek de istemiyorum.)
yani yalnız değilsin....
yalnızlığı seçmelisin!

yaşımı soran biri olmuş yaşım 23. ayrıca buna şiir yada deneme demek büyük bir hata olur.bunlar sadece hayata bakışımı ifade eden birkaç kelimenin yan yana gelerek bir ifade oluşturmasıdır...

git askerliğini yap ,sanırım askerliğini tamamlamamışsın bunu yapınca büyük bir yük üstünden kalkar ve kendine bir yön verirsin..

bu tip duygular hayatta bazen herkesin hissedebileceği şeylerdir @uuucar. hayatta başarabileceğin şeylere odaklan. bir gaye edin. yaşamın manevi ve derunî manalarını anlamaya çalış. olmuyorsa da @proksima'nın dediği gibi profesyonel yardım almaya çalış. inanıyorum şu an ki hislerini en kısa zamanda atlatacaksın ve kendi potansiyelini kullanmaya başlayacaksın.

kasma kardeşim,

"easy come, easy go"

bir inersin, bir çıkar. Bir gün hıyar gibi hissedersin, öteki şah gibi......... Aman ne takılıyorsun, fazla muğlaklığa düşme belirtileri görüyorum.

bunlar sadece hayata bakışımı ifade eden birkaç kelimenin yan yana gelerek bir ifade oluşturmasıdır...

bireysellik tavan yaptığında "bilgi"yi muvazene edecek bir dimağ, seni;,

"kişisel bakış açısı"o halde "bana" ait değil o zaman yaşıyor muyum

dersin. Sonuç sartre'nin "nihilizm"i olur. Sal kendini.............

kendini pencereden filan da atma, o zihniyet işe yarasaydı annesi einstein'i aşçı yamağı yapardı. Sıkıntılı zihin belirtileri, zamanla ordan iyi şeyler çıkar. Şu ana biraz "underground"dasın.

turgenyev, Babalar ve oğullar oku. Sonra raskolnikov'a takıl biraz. (Dostoyevski: Suç ve ceza) en son olarak şolohov oku, mis gibi olursun vallahi.. son olarak imza mahiyetin de favorimi önerebilirim.

ne zaman umutsuzluğu kapılırsan mutlak kapısını çalacağın bir dostun olsun.ben bulamadım öyle birini çok fazla takma sorunları büyütme derim.bak sana bişey anlatacam:üniversitenin psikiyatri bölümünden mezun olan psikiyatrist, işini başladığı ilk gün çeşit çeşit hastalıklardan muzdarip bir çok hasta gelir.günün sonunda eskiden beri tanıdığı ve kendisi gibi bir psikiyatrın yanına gider hayretler içindedir anlatmaya başlar bu çeşit çeşit hastalar geldi herkesin bir sorunu vardı ama bazı insanlar öyle küçük şeyleri gözlerinde büyütmüşlerdiki o korkular tüm hayatlarını kaplamştı nasıl oluyor anlamıyorum dedi.doktor dediki hastalarda sorunlarının farkında ama olayları okadar zihinlerinde canlandırmışlarki artık beyin içine kodlanmış başka bişey düşünemez hale gelmişler o kişiler.sana tavsiyelerim
1)televizyonu haber kısımlarını hiç açma
2)gazetelerin 3 sayfasına hiç bakma
3)hep olumlu düşünmeye bak
4)elinden geldiğince sosyal ortamlarda bulunmaya çalış.
şayet roman bazında kitaplar okuyorsan macera türü kitaplar oku.elinden geldiğince düzenli uyumaya çalış.
son sözüm insan bu dünyanın tüm yükünü kaldıramaz bazı şeyleri oluruna bırak .yani nasıl yaparım nasıl ederim gibisinden ggelecek kaygılarına kapılma.gecende geçmiştir ve geçmişine isyan etme çünkü şu anki benliğini oluşturan ve seni tüm benliğinle saran karekterin hepsi geçmişinde yaşadığın çevre olaylar bağlıdır.bide şunu düşün benim için en iyi lyaşam bu ve bunu nasıl daha iyi hale getirebilirim.