Micro Eczacılık İçimizde | bildirgec.org

Mikro Eczacılık İçinizde

(Soldan – Sağa) Kris Wood, Paula Hammond, Dan Schmidt geliştirdikleri üzerine elektrik uygulanınca ilaç ve kimyasal madde salımı yapabilen kaplamayı gösteriyorlar.

Vücuda yerleştirilebilen bir ilaç kaplaması (film) ilaç salımı yapabiliyor.

MIT tarafından geliştirilen ilaç kaplaması (film) , vücutta özel olarak seçilen hedef bölgeye denetimli ilaç salımı yapmakta; bu gelişme mikro eczacılık dalında hizmet verecek.

Bu ilaç kaplaması (film) kanser, şeker hastalığı, sara gibi hastalıklara karşı uygulanabilmektedir. Bu kaplama ilk ilaç salımı yapabilen kaplamalar arasında olup yerleştirildiği yere uzaktan gönderilen küçük bir elektrik akımıyla faaliyete geçmektedir.

Paula Hammond, Bayer’in kimya mühendisliği profesörü ve bu çalışmanın başkanı bu çalışma için Ulusal Bilimler Akademisinin 11 Şubat sayılı raporunda dedi ki: “Önemli olan şey sizin neye ihtiyacınız olduğuna karar vermek ve ihtiyacınızı düzenli olarak günün gereklerine uydurmak”.

Bu ilaç kaplaması (film), kalınlığı 150 nanometre kadar (bir metrenin milyarda biri) , vücudun belirli bölgelerine yerleştirilebilir.

Bu kaplamalar (film), iki malzemenin değişimli olarak üst üste sıralanmasıyla yapılmıştır: Bir negatif yüklü pigment (renkli molekül) ve bir pozitif yüklü ilaç molekülü veya nötr (yüksüz) bir ilaç molekülün pozitif yüklü bir molekül tarafından sarılmasıyla meydana gelir.

Pigment (renkli molekül) Prusya mavisi’dir. Sandviç gibi moleküllerin birbiri içinde aynı yerde durmasını sağlar .(Bu çalışama da Prusya mavisinin kullanılmasının nedeni The Food and Drug Administration (FDA) [Amerikan İlaç Ve Yiyecekler Müdürlüğü] tarafından insanlar için zararlı olmadığının onaylanmasıdır)

Elektrik uygulandığı anda Prusya mavisi negatif (eksi) yükünü kaybeder böylece kaplama çözünür ve ilaç salımı gerçekleşir. İlacın dozajı (miktar) ve uygulama süresi elektriğin kesilip verilmeleriyle tam olarak bir denetim sağlanır.

Elektrik sinyali (uygulaması) uzaktan denetimle sağlanabilir (örneğin bir doktor tarafından) radyo sinyalleri kullanılarak veya diğer biyo-medikal cihazlar için geliştirilen teknolojiler bu iş için kullanılabilir.

Kaplamalar (film) farklı ilaçları taşıyıp birbirinden bağımsız salabilecek özellikte olup bu kemoterapi (ilaç[kimyasal] tedavi) için faydalı olacaktır. Araştırma ekibi şimdi farklı kanser ilaçlarını bu kaplamalar içine yüklemeye çalışıyorlar.

Varılmak istenen nokta ise aygıtların (kaplamalar veya başka cihazlar) kendiliğinden onlara ihtiyaç duyulduğunu hissedip gerekli ilacın salınımını yapmaları. Mesela kimyasal tedavide kullanılan ilaçları tümör tekrar çoğalmaya başladığında veya şeker hastalığında hastanın kanında şeker miktarı yükseldiğinde faaliyete geçmeleri.

Daniel Schmidt, kimya mühendisliği mezunu ve bu çalışmayı yürüten yetkililerden biri şunu bildirdi ki: ” Sonuç olarak biyosensör ve ilaç salınım sisteminin birlikte çalışabildiği bir ilaç salınımı uyarı sistemine sahip olabilirsiniz ”

Bu çalışmayı yürüten diğer yetkililer ise doktorasını MIT’ de yapan Kris Wood (şimdi Broad Enstitüsünde doktora sonrası çalışmasını yapmakta) ve Nicole Zacharia’dır. (şimdi Toronto Üniversitesinde doktora sonrası çalışmasını yapmakta)

Kaplamalar (film) tabaka tabaka yapıldığından yapılarını ve çalışmalarını denetlemek kolaydır. Kaplamalar bir boyut ve şekil farkı olmadan her yüzeye uygulanabilir buda yeni geliştirilen yöntemin diğer ilaç salımı yöntemlerine (mikrofiber ilaç salınımı [microfabricated drug delivery]) karşı daha esnek kılmaktadır.

Wood : “Mikrofiber ilaç salınım yöntemlerinin eksikliği ilacı kaplamanın zorluğu geniş ve düzlemsel olmayan yüzeyler üzerine kaplanamamasıdır.”

Bu ilaç kaplamalarının (film) diğer bir avantajı da Hammond’un deyimiyle farklı tekniklerle kolayca seri üretiminin gerçekleştirilebilecek olması. Bu ince kaplama yöntemi doğrudan veya bir örtü gibi 3 boyutlu yüzeylere örneğin tıbbi protezlere (vücut içi) uygulanabilir.

Bu çalışmada yer alan diğer araştırmacılar Stefani Wrightman (2006 yılı MIT mezunu),
Brian Andaya (Rochester Üniversitesi mezunu ve MIT Malzeme İşleme Bölümü yaz stajyeri).
Bu proje Ulusal Bilim Kurumu Deniz (Askeri) Araştırmaları Ofisi ve MIT ‘nin Askeri Nanoteknolojiler Enstitüsü tarafından finanse edilmiştir.