Çoğu NLP uzmanı yazdı çizdi bu konu üstüne nasıl başarılı olunur taktikleri verdi millete sanki böyle kendisi aşırı başarılıymışçasına. Benim farklı bir fikrim var başarının sırrına nasıl başarısız olunur bakış açısından bakarak eğilelim bu konuya. Şimdi diyecekler sana mı kaldı bu iş diye. Olsun ben kendimi eskiden başarılı bir insan olarak nitelerdim şimdi de soranlara gayet başarısız biriyim diyorum ve bunun bir süreci oldu tabiî ki. Bu yüzden bu konu hakkında yazma cesareti buldum kendimde. Hadi başlayalım.
Kendinizi rahatlığa alıştırın: Öyle bir hale gelsin ki bu vücut her şeye aman boş ver diyebilsin.
Mümkün olduğunca az okuyun az yorun beyninizi: Bir müddet sonra beyin hücreleri diyecekler “ Baba bunun bize ihtiyacı kalmadı artık yaşamanın bir anlamı yok, intihar edelim en iyisi diyecekler” zaten ondan sonra bir şey okuma öğrenme isteğiniz ve yetinizde yavaş yavaş sizi terk edecek.
Aman boşver moduna geçin: düşünmeyin fazla yormayın beyninizi, ben mi kurtaracağım bu memleketi modu insan için en güzel modlardan biridir. Olabildiğince sorumluluklardan kaçın.
Bakış açınızı değiştirin: Yada siz bu yola girdiyseniz zaten kendiliğinden değişecektir. Dersler bu dünya fani öteki taraf için zaten bir şey yapmıyoruz baba vur şişenin dibine bu dertler bitmez. Bide böyle adamlar her şeyi dert eder genelde ama hiçbir şey yapmazlar ya. Kendileri bile şaşar bu duruma, ulan ! neyi dert ediyorum ben diye peki niye dert ediyorum diye sorar henüz yeni yeni beyin hücrelerini kaybedenler kendilerine ama ölmüş olanlar yüzünden cevap bulamazlar.
Hayatınızdakilerin gereksiz olduğunu kimsenin sizi sevmediğini ve anlamadığını görün artık: Evet hayatınızdaki kimse sizi önemsemiyor ve sevmiyor zaten siz bu dünyada yapayalnız bir insansız hatta siz ağaç kovuğundan çıktınız. Etraftakilerle konuştuğunuzda sizi anlamayacaklar çünkü onlar sizin yaşadıklarınızı hiç yaşamadılar ve anlamalarına imkan yok.
Ve esas kızımız/ oğlanımız devreye girer: Hayatımda ondan başkasına yer veremem, sebep? Kimseyi hayatıma sokmicam(!) artık, ulan onu niye o kadar hayatının içine gömdün ki ah bu hormonlar yok mu her şey onların başının altından çıkıyor. Gençlik zamanlarında olur böyle şeyler tabiî ki ama başarısız olmak istiyorsan sürekli olayları içine atmalı kapalı kutu gibi davranmalısın, hayatında ondan başkasına yer olmadığını düşünerek dolanmalısın ortalıklarda köyün delisi misali, zaten çok da kafa takarsan sonunda odur ya, sen bunu fark edene kadar insanlar öyle demeye başlayacaklardır zaten.
Neyse efendim durum bundan ibaret; daha da yazılabilir aslında ama sizin aklınıza gelenler olur diye bıraktım. Bunca şeyi nerenden uydurdun derseniz. ( Ata Demirer --- Aykut ) yada meali tecrübeyle sabittir :)
