PERİHAN MAĞDEN | bildirgec.org

iki yüzü aşkın demişsin bi iki tane örene yazsana hangilerini vermiş benim hatırladığım beşiktaştaki kaya pastanesi bi de akmerkez bide bi dersane adı. başka neler vardı?

buna "prodakt placement" diyorlar ya da ürün yerleştirme ya da gizli reklam.

asıl amacı reklam yaymak olmayan "medyalamalarda" (sinema, tv filmi, gazete haberi) kullanılan bu reklam türü, tüketicinin bilinçaltını ele geçirmeyi amaçlıyor. özdeşleştirilen kahramanın içtiği içecekten satın almak, ya da "güvenilen" gazete yazarının bahsettiği ürünü denemek gibi...

perihan ablaya gelince, dediklerinizden yola çıkarak şöyle bir hesap yaptım: 265 sayfalık kitapta 200 marka adı geçiyorsa bu sayfa başına 0.7 marka kullanımı demektir.

eh, her ürün için hatırı sayılır bir meblağ aldığunu varsayarsak, buradan yazarımızın epey zengin olmuş, hatta köşeyi birkaç kez dönmüş olduğunu düşünebiliriz...

ama durun! belki böyle kötü bir niyeti yoktur ...P.M., kendisini değil de seçtiği kahramanların hayatını daha gerçek bir şeklide aktarmak için bu yolu denemiş olmasın?..mesela behiye, koka kola şişesi yerine hoka-mola şişesini aldı dese daha mı doğru olur? komik kaçmaz mı? kimbilir? ya da hiçbir markadan bahsetmese, o iki genç kızın hayatını daha doğru mu yansıtmış olur? hiç zannetmem! sorarım size, gündelik hayatımızda, biz acaba kaç kez kaç markanın adını telaffuz ediyoruz da farkına varmıyoruz, yüzümüz kızarmıyor biteviye..

bundan başka, mesela haberci çocuk cinayetleri adlı eserinde neden marka yok acaba? o zaman daha bu reklam işlerine uyanmamıştı herhalde..heyhat!..

umberto eco' nun son kitabı 'kraliçe loana' nın gizemli alevi' nde de gitanes reklamı vardı sanki bolca ve hatırlamadığım bi iki marka daha.

belki ticari bir amaçla yapmıyor, sevdiği yerleri tanıtarak desteklemek istiyordur.

bahsettiğiniz tarzda reklamlar değil... bi çocuğun kotunun dies... olduğüu ayakkabılarının lac.. olduğu ya da çantasının guc... olduğu gibi reklamlar.. yoksa tabi ki kola ya kola dersin...

abacus e cevap::::

bunu yazan arkadaşa gelince komik olmayınız bakınız okuyunuz...
tüm listeyi çıkarıp koyabilirim de buraya.. ama gerek yok.. araştırın

abacus | 29 Mart 2006 15:16
iki yüzü aşkın demişsin bi iki tane örene yazsana hangilerini vermiş benim hatırladığım beşiktaştaki kaya pastanesi bi de akmerkez bide bi dersane adı. başka neler vardı?

hehe oldu işim gücüm yok araştırayım bari :P
yazıyı yazan sensin altını doldurması gereken de sen olmalısın ben değil.

tuhaf bir soru olmuş, tuhaf cevapları getiren.

şimdi bir yazar olduğunuzu düşünün ve adı geçen kitabı yada bir başkasını yazdığınızı ve bir dünya betimlediğinizi... o zaman bu sorunun ne kadar abes kaçtığını göreceksiniz. bahsi geçen kitabı okudum -kopan fırtınaların hemen ardından taze taze ve hayır hiç beğenmedim -ki beğenmeyişim daha lezzetsel şeylerden kaynaklı konu-yazar açısından değil- ve bilinçaltıma yerleşen birşey olmadı ne de gözüme batan marka isimleri. kaldı ki kitabın bütününe baktığınızda sınıfsal bir farktan bahsedildiğini görürsünüz o sebeple markaların ismi geçer - bu ayrımı duyurmak için.

fi tarihinde -lise mi ortaokul mu- sınıfta hararetli bir tartışmada bir marka ismi geçince öğretmen o zamanlar yeni pıtırdayan özel kanallardan apartılmış bir ağızla reklam yapmayalım demişti.. şaşkın bakmıştım, nerden baksan saçmaydı. demem o ki reklam yapmak, marka ismi geçirmek gibi kavramlar bana kalırsa ancak bir çıkar çatışması olduğunda söz konusudur, özel hayatta sökmez.

(perihan mağden bile istiye, "biteviye" reklam yapıyor olsa ne olur; kitabın reytingi ne ki bu toplumda? hem bu soruyu mesela IETT'ye yöneltmek lazım "biteviye" reklam yaptığı, tutunma askılarına varıncaya değin reklam yerleştirdiği ama hala utanmazca bilet fiyatlarını yükselttiği için.. )

kitabın reytingi ne ki bu toplumda?
sorusuna cevabım şudur ki:
bu kadar özensiz, edebi olmaktan uzak, ufak hesaplar peşinde koşan bir yazarın kitabının filmi yapılıyor..
neden iyi yazarların kitapları filmleştirilmezken, bu absürd kitap beyaz perdeye yansıyor sizce??

iki genç kızdaki cinselliğin, çok eleştirdiğimiz melissa p.'nin ilk kitabı ile örtüştüğünü hiç düşündünüz mü? yatmadan önce yüz fırça darbesindeki ilk tecrübe hevesinin aynısı var bu kitapta.

şahsen, ülkemizdeki bayan yazarların popülerlik hevesinin edebiyatı katlettiğini düşünüyorum.

sadece bayan yazar müsveddeleri değil ki? bence Tuna Kiremitçi'de Ahmet Altan'da ve aklıma gelmeyen bir çok yazar geçinen ve buralara nasıl geldikleri benim kafamı hep kurcalayan adamlar da aynı şeyi yapıyorlar. Pornografinin adı özgür cinsellik, duygu sömürüsünün adı aşk....Gerçek edebiyat nedir? Bu sorunun cevabını tam olarak verebileceğimi sanmıyorum ama bunların yaptığının edebiyat olmadığına eminim.

bir de burada Perihan Mağden'i yorumum dışınd tutmak zorundayım. Çünkü kendisini hiç okumadım. Dolayısıyla atıp tutmam mantıksız olur.

Perihan Mağden, İki Genç Kızın Romanı
Bazı kitapları okurken yazarın kustuklarını yalıyormuş gibi hisseder misiniz bilmem. Şimdi bu lafı ettikten sonra hanginiz meraklanıp da kitabı okumak ister işte onu hiç bilemeyeceğim ama ben işte tam böyle hissettim.

Herşeyden nefret etmek için sebep aramayı sanki huy edinmiş bir karakter yansıması ve arada da enteresan yalakalıkta bebek sevgisine özenti bir duygu karmaşası söz konusu. Perihan Mağden'in de zaten kendi kitabı hakkında demiş ki "İyi bir kitap olduğunu düşünüyorum ama sevimli bir kitap değil. Ay alayım da kucağımda sallayayım değil."

Yazarın her röportajda saldırdığı marka tutkusu, popüler kültürden iğrenmeler hep bu kitapta Behiye karakterinde kendini bulmuş. İşin enteresan tarafı hayatımda bu kadar marka isminin bir arada geçtiği bir kitap okuduğumu sanmıyorum. Yani neredeyse kitap reklam kutusuna dönüşüp antitezini yaratmış.

Perihan Mağden'in önceki kitaplarındaki o tad verici mizah unsurunu ise bu kitapta bulamıyoruz. Cesaretli, dobra dobra, konuşma dili ile yazma ve sürükleyici bir kurgu oluşturma endişesi yazarın o sevilen esprili, zaman zaman esrarengiz masalımsı anlatmının yerini almış.

Nefretin kızı Boğaziçi kazanmış çirkin Behiye bir gün popüler "bebekler gibi" güzel kız Handan'la tanışır. Handan Behiye'nin nefret dolu sevimsiz hayatının kurtarıcısı, ailesinden görmediği şefkat ve güzellik iken Behiye de Handan'ın annesinden görmediği güzel yemekler, akıllı tavsiyelerin yerini alır. Behiye'nin Handan'a fazla düşkünlüğü, erkek arkadaşlarını kıskanması, onu kimseyle paylaşmak istememesi çevresinde dönen olaylar, Behiye'nin bir ceket bir de çakı edinmesi ve aralara serpiştirilmiş genç erkek cinayetleriyle çorbaya dönmüş.

Perihan Mağden'in köşeyazarlığına ara verip üzerinde çalıştığı bu kitaptan yine röportajlarından okuduğuma göre kendisi çok memnun. Anlaşılan her zaman yazarın büyük bir beğeniyle ortaya koyduğu eser okurların beğenisiyle bağdaşmıyor. rengiz masalimsi anlatminin yerini almis.

darc
basak@birikinti.com
01/11/2002