Doğduğum an başlaımıştı,dünyadaki o zor parkurum
İlk adımlarımdı belki belkide ilk sözcüklerimdi
Ona karşı ilk karşı duruşum
Her ilerleyişte,her engel atladığımda
Bir başkası ,bir başkası çıkmıştı karşıma
Kimi zaman kendimdi aÅŸmam gereken
Kimi zaman benliÄŸim,
Kimi zamansa nefsimdi,
Bazen takıldım,bazense düştüm
Yılmadım yılmadan yeniden devam ettim
Yeni umutlar,yeni hayallerle
Kimi zaman kaybettim yolumu
Kimi zamansa sonuncu geldim
Sense herzamanki gibi destek oldun
Kol kanat gerdin
Ben engelleri aştıkça sen sevindin
Sen sevindikçe ben engelleri aştım
Ben düştükçe sen bana kalkma gücünü verdin
Ben kalktıkça sen engelleri ortadan kaldırdın.
Düşündükçe anlıyor insan kıymetini
Varlığın sarıyor bir anda tüm benliğini
Düşündükçe farkediyor insan
Tek dostun,gerçek dostun sen olduğunu anlıyor insan
Hayata karşı duruşunda yanlız olmadığını anlıyor insan
Ve şükrediyor sana
Sana şükürler olsun rabbim.
