orta okul son sınıf öğrencisiyken tanıştım O'nunla... koro yıl sonu gösterisine hazırlanıyordu , be de koristtim. o yıl okulun müzik konusunda bereketli senesiydi. hatta o korodan daha sonra albüm yapan 1 ; müzisyen olup istanbul piyasasında iş yapan 5-6 kişi bile çıkmıştı öğretmenimiz bana : " çık okulun bahçesinden sunuculuk yapabilecek birini bul gel" dedi. eh, öğretmenin gözdesi olunca bazı angaryalarda oluyordu tabi...
dışarı çıkıp bahçede birilerini ararken O nu gördüm. Allah'ım! hayatımda ilk defa aşık oluyordum... hem de yıldırım aşkı.
ama O bana aşık olmadı. hem de 8 yıl boyunca aşık olmadı.ben aşık , ben garip sonunda anladım. biz sevgili filan olamayacaktık.
araya okul girdi , ben okulu bıraktım O üniversiteye gitti...
yaşadığımız şehirden de ayrılmışlar. babasının işleri çok bozulmuş... nereye gittiler , ne yaptılar bilmiyorum.
aradan biraz daha zaman geçti.... bu kez ben gurbet illere çıktım orada aşık olup evlendim.
mutlu bir evlilik nedir diye soranlara biz diyebilirim...
aklınıza hemen şu gelmesin:"evlendi ama ilk aşkını unutamadı"
duygu bu deÄŸil.
evet unutamadım.
aynı dönemde , aynı şarkıları dinlediğim , aynı çaybahçesinde gülüştüğüm dostumu unutamadım.
15 YIL sonra geçen hafta arkası arkasına tam 4 gece rüyama girdi bu kız. sıkıntılı bir hali var dı. ve hiç konuşmuyor , yanımda oturuyordu.
aramaya karar verdim. ama ulaşamadım. internet ortamında ulaşabildiğim tek bilgi ise vatandaşlık numaraı oldu.
elimde yalnızca bu bilgi varken ben bu kızı nasıl bulabilirim...
ya da bulmalı mıyım?


