Neden hep görmemen gereken şeyleri görüyorsun,
Sana herÅŸeyin adil ve doÄŸru olduÄŸunu mu vaat ettim,
Senden beklentim, sadece görmen gerekeni, sana görmen söyleneni görmen,
Neden kendine bu kadar çok acı çektiriyorsun,
Denge eşitliği ifade etmez benim dünyamda,
Herkes hissesine düşeni yapar,
Sende yap!
Uyarmak istemiyordum.
Ama yolunu o kadar çok kaybediyorsun ki,
O kadar çok zaman kaybediyorsun ki.
Basit olmaktan korkma,
Senden mükemmelik istemedim ki,
Sadece aÄŸlayabilmeni,
ve belki de aÄŸlatabilmeni istedim.
Sana değişimi gösterdim.
İnsandan sakladığım mekansızlığı, şeytanı.
Değişmeyenin aslında değişerek kendini sakladığını.
Ve sen hep kayboldun.
Bir sokakta, karanlıkta.
Bilinmezde olmak seni kurtarmaz ki,
Kimse seni merak etmez ki,
Kimse seni fark etmez ki.
