ah birkaç haftadır bu günü bekliyordum. yani sabah erken uyanmak zorunda kalmadan kendiliğimden ayılana kadar uyayabileceğim bu bomboş günü. dün gecenin bir vakti eve geldiğimde, şarjı bittiği için kapanmış telefonumu şarja takıp periyodik alarmını iptal etmeye çok üşendim. nasılsa pili bitmişti ve kapanmıştı, nasıl çalabilirdiki. bütün gün telefon numarasına bakmak için bile açılmamıştı. ama nasıl olduysa oldu bu herif sabaha karşı beşte öyle bir çalmaya başladıki yataktan kungfu figürleriyle fırladım. telefonu attığım yeri bulana kadar ne rüya ne uyku kaldı. telefonu binbir güçlükle bulup elime aldımki pili bitip kendini kapattı. ve günüm böyle bok oldu.
