Beni hiçbirşey bu kadar güçsüz kılmadı, yatağın kenarına çömelip, kafamı omuzuma dayadığımda çaresizliğimi iliklerime kadar hissettirmedi bana hiçbirşey..
Etrafa bakıp hiçbirşey görmemek, Dinleyip hiçbirşey anlamamak, Yürürken kendini hiç bilmediğin bi yerde bulmak.. işte iplerin koptuğu an..
Acaba hissediyor musun sol tarafımda ki o acayip sızıyı? görebiliyo musun bi yaprak gibi oradan oraya savrulduğumu? ve biliyor musun bunları bana yazdırdığını?
keşke kendimden saklayabilsem tüm bunları, bu çaresiz çaresizliğimi...
p.s. kendini seçemiyorsun, bırakıp kaçamıyorsun.. ::sezen aksu - farkındayım::
p.s.2 we suffer every day what is it for? ::portishead - only you::
p.s.3 bu şiir gecenin bi yarısı hislerime biraz olsun tercüman oldu, bir de bişeyler yazmama vesile oldu.. teşekkürler..