öyle işte günlükçğm.. bazen ne yapacagını sasırıyor ınsan. yine bayram,ben yine babamın bayramını kutlamaya calıstım,babam yıne arkasını döndü. vazgeçsen gercekten olmuyor,peki ölsem?o da olmaz zannımca... ne bileyim ben?
« önceki yazı diaspora |
sonraki yazı » ah be güncük |
Yorumlar
ölümde yaşamın bir parçası değilmi tıpkı sadakat ve aldatma gibi ayrılmaz parça-bütünler... yaşarken ölümü düşünmek ii ama istemek ve fiil haline getirmek zamanın yerçekimin ve kendi yarattıın kaderin işine karışmak pek akıl karı değil gibi....
----->Yes, there are two paths you can go by, but into long run there's still time to chance the road you're on<-------
| darknessofheaven | |
|
|
(0 puan) |
|
| 10 Ocak 2006 17:49 |
hani bir laf vardır, -her şeyin zamanı var, yaşamanın ,sevmenin,ölmenin- diye yada şöyle bir laf daha var- babadır bu sana küser, babadır bu seni döver, babadır bu gene affeder- ya, tabi eğer baba suçluysa durum değişir, evlat her zaman bağışlayıcı olmaz. Ne babalar vardır yanlız ölmüştür.ve çok büyük bir ustanın lafıyla bitirmem gerikirse:
Ölüm hayatın doğal bir parçasıdır,ölenin arkasından üzülmemek, intikam istememek lazımdır, yoksa yolun karanlık yola çıkar.
Master Yoda
| melo86 | |
|
|
(0 puan) |
|
| 25 Ocak 2006 01:02 |
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
Bu yazıyı rapor et. Kural dışı içeriğe rastladığınızda editörlerimize rapor ederek müdahale edilmesini sağlayabilirsiniz. (Hangi durumlarda rapor edebilirim?)
