ve sonra akşam oldu yine | bildirgec.org

'' çok yorgunum ben eski bir saat gibi,
hırpalandım istanbul gibi .. ''

fonda çalan şarkı bu yazıyı okurken :
..ve gülümse_emre aydın.mp3

eline sağlık

ben yorgunsam şehirde yorgun. Ben canlıysam şehirde canlı. Ne suçu var İstanbul'un. benim egolarım işliyor bütün günahı. "seni yeneceğim istanbul" culuk oynamak da neyin nesi? ankaradayım farklı hislerim yok. sdney'de olsam ne fark edecek? ben öldürüyorum hepsini...

yaşadığıma şükrediyorum, sabah kalkınca hele gülüyorum bazen ağladım oluyor arkamdakileri düşünce. keşke onlar da olsaydı yanımda diye. yaşamak güzel dostlar.
sinirli olsak da, kızsak da, bağırsak da çağırsak da anadan babadan uzak ta olsak bir sevgi daracığı içinde kalsak bile güzel yaşamak...

"seni yeneceğim" diyecek kadar hırslı olmadım hiç. belki biraz mutluluk ya da dinginlik özlemi, hepsi bu. kalabalıktan bunalma belki de. gündelik telaşıma kendimi kaptırdığımdan içimde oluştuğunu hissettiğim "ruhumun geride kalması" sendromu da diyebilirim. yavaşlayıp, ruhumun beni yakalamasını beklemem gerekiyor arada. istanbul'a özgü bir his değildir tabii ki; ama nüfus yoğunluyla ilgili olduğunu düşünüyorum.

yok impala ben o cümleleri senin için sarfetmedim zaten. bu genel halimiz biraz bizim. "seni yeneceğim" de vazgeçilmez klişedir ya hani:))

bacımsın :)

ağamsın:)