yaşamak bazen zor geliyor, ağır geliyor bana. sanki hakkında hiçbirşey bilmediğim yeni bir ülkeye gelmişim oranın adetlerine, düzenine ayak uydurmakta zorlanıyormuşum gibi... hayat hep anlamam gereken, uyum göstermem gereken şeyler çıkarıyor karşıma... içimdeki beynimdeki gizli kalmış zaaflarımı sınıyor.. sanki hayat "güvenlik güncellemesi" yapıyor üzerimde.. devamlı olarak farkedemediğim açıklarımı gösteriyor bana ve karşıma çıkardığı olaylarla onları kapamamı sağlıyor, ama acı çekiyorum.. anlamakta, alışmakta zorlanıyorum.. bazen geç kaldığımı düşünüyorum başkalarının çoktan aşmış olduğu şeyleri ben yeni anlamaya çalışıyorum.. anladıkça giderek daha duyarsızlaşıyorum, elini sımsıkı tuttuğum içimdeki çocuk flulaşıyor giderek.. onu kaybediyorum..
- never
- 0 yorum var
- 14 Ekim 2005 23:02
« önceki yazı anneme reklamcı olduğumu söylemeyin! |
pillinetwork sitelerine yorum ekleyebilmek ve daha fazlası için, üye olun ya da giriş yapın.
