Yenilenmiş,yinelenmiş hissiyat! | bildirgec.org

Şu insani doyumsuzlukların esiri hırçın vicdan ve bu satırları yaratan düş gücüme ithafen; Her satır benden bir iz, benden bir parça taşıyor. Kendimi yüce divan meclisine fetva veriyor gibi hissediyor, tepeden duyumsuyorum dönen yuvarlağın ıslık sesini. Bunca düşünceye aynı anda hükmetmek isteği içimde gittikçe karanlıklaşan bir varlığın embriyo dönemlerini yaşamasına sebep oluyor. Güneşin aydınlığı, çamın sakız kokusu daha şimdiden soğuruluyor. Vurdumduymaz olmak istiyorum çoğu kez. Hayata, beşeri zevklere bir fıske de ben vurmak istiyorum. Doğanın denge politikasının benim için ne denli yersiz olduğunu, benim yasaları olmayan bir yasal evrende savruluduğumu hissediyorum. Gözlerimde yaşlar, yitip giden zamana isyanlar fikrimde... Halim Bahadır yanılıyor. Sevgili giderken ona saf ve katıksız benliğini bırakarak girmiş. Hayır buna karşı çıkıyorum. Sadece anı görüyor ve anı yaşıyor. Sevgiliden gayet basit ve simgesel bahsediyor. Oysa gerçeği reddederek sadece solmuş bir gülü suya koymuş ve canlanmasını bekliyor. Hep yanılmışız. Çaresiz olduğumuzu düşündüğümüz anda tapınmış, kaybetmeye başladığımız anda yıkılmışız. Oysa ki mümkündü her zaman bir çocuk gibi düşünmek, inanmak, sevmek. Atalarımızın kendini ifade edememesi, sadece hayata karşı daha güçlü durmaya çabalamaları, çıkarcı, aşk duygusunun gerçekliğini reddeden bir "insanoğlu"nun yetişmesine sebebiyet vermiş, daha da ileriye giderek yazdıklarımın mimarı olmuştur. Batarken güneşin yarattığı kızıllığın bende heyecan uyandırmasını isterdim. Sevgilinin yüzünde samimiyet ve güven isterdim. Bıkmadan, usanmadan görevini yapan kalbim kadar güçlü olmak isterdim. Toplantıyı gizlice izleyen padişahın bana ikinci bir şans vermesini isterdim. Kağan